ნური — ადგილი თანამედროვე სუდანში, ნილოსის სამხრეთ–აღმოსავლეთ ნაწილში. ახლოსაა პირამიდები, რომლებიც ოდესღაც ნუბიის მეფეს ეკუთვნოდა. ნური სამანიდან დაახლოებით 15, ხოლო ჯებელ ბარკალიდან 10 კილომეტრითაა დაშორებული. აქ აღმოჩენილი ყოველი რელიკვია ძველ ქალაქ ნაპატას ეკუთვნის, რომელიც ნუბიის სამეფოს პირველი დედაქალაქი იყო.

მეფე ტახარკა იყო მფლობელი ნურისთან ახლოს მდებარე ყველაზე ძველი პირამიდისა, რომლის ფართობი 51.75 მ², ხოლო სიმაღლე 40–50 მეტრია. მისი მემკვიდრე ტანუტამონი და მას შემდეგ ყოველი მომდევო ნუბიის მეფე ნასტასენამდე (დაახლოებით ძვ.წ. 330) თავიანთ ცოლებიანად ელ–კურუში არიან დამარხულნი. ნურისთან მდებარე პირამიდები ზოგადად უფრო პატარაა და ხშირად უფრო მძიმედ დაზიანებული, ვიდრე ეგვიპტისა, მაგრამ მათი დიდი ნაწილი ჯერ კიდევ ინახავს ისეთ უმნიშვნელოვანეს ნივთებს, როგორიცაა დასაკრძალი აღჭურვილობა, რომელიც ქუშის სამეფოს მმართველებს ეკუთვნოდათ და თავადაც აქ განისვენებენ. ქრისტიანული ეპოქის დროს აქ ეკლესია აღიმართა, რომლის მშენებლობაზეც გამოიყენეს ქვები, რომლებიც ოდესღაც პირამიდების კედლებს ავსებდა.

ეს პირამიდები სისტემატურად ჯორჯ რაიზნერმა გამოიკვლია.

ნურის პირამიდები გებელ ბარკალის რაიონში მდებარე რამდენიმე ნაგებობასთან ერთად 2003 წლიდან იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაშია შესული.