Szkoły Sagrada Familia (kataloński: Escoles de la Sagrada Familia, hiszpański: Escuelas de la Sagrada Familia ) został zbudowany w 1909 roku przez współczesnego hiszpańskiego architekta Antoniego Gaudiego w pobliżu bazyliki Sagrada Família. Był to mały budynek szkolny dla dzieci robotników budujących Sagrada Família, chociaż uczęszczały do u200bu200bniego inne dzieci z sąsiedztwa, zwłaszcza z klas upośledzonych. Nauczaniem kierował Magin Espina Pujol, nauczyciel matematyki i przyjaciel Gaudiego, którego zajęcia z nauczania fotografii odbywają się w obecnej szkole.

Budynek ma prostokątny kształt o wymiarach 10 m na 20 m i zawiera trzy sale lekcyjne, hol i kaplicę, a także toalety. Konstrukcję wykonano z ceglaną fasadą w trzech zachodzących na siebie warstwach, zgodnie z katalońską tradycją techniczną. Zarówno ściany, jak i dach mają pofalowaną formę, która nadaje konstrukcji wrażenie lekkości, ale jednocześnie dużej wytrzymałości. Na zewnątrz trzy obszary przeznaczone na sale lekcyjne na świeżym powietrzu zostały pokryte żelaznymi pergolami.

Budynek był postrzegany jako przykład konstruktywnego geniuszu i służył jako źródło inspiracji dla wielu architektów ze względu na swoją prostotę, wytrzymałość, oryginalną bryłę, funkcjonalność i geometryczną czystość. Jego falista forma została zastosowana przez architektów takich jak Le Corbusier, Pier Luigi Nervi, Félix Candela i Santiago Calatrava.