Piran

( Piran (miasto) )

Piran (wł. Pirano) – miasto w Słowenii, siedziba gminy Piran.

Liczy nieco ponad 4 tysiące mieszkańców. Łącznie z kurortami Portorož i Lucija (z którymi w latach 1912–1953 łączyła je linia tramwajowa), tworzy około 17-tysięczną aglomerację. Jej liczebność przykładowo wynosiła w 1999 roku – 17 414, a w 2008 – 17 491 mieszkańców.

Położone na wydłużonym, skalistym morskim cyplu, jest jednym z najatrakcyjniejszych turystycznie miejsc nad słoweńskim Adriatykiem. Swą architekturą o przypomina włoską Wenecję, do której wraz z Istrią należało w przeszłości. Z tego okresu pochodzi większość zabudowy, a także imponujące średniowieczne mury, oddzielające miasto od reszty lądu. Nad miastem góruje usytuowany nad skalnym urwiskiem kościół pod wezwaniem patrona miasta – św. Jerzego (dawniej gotycki), w kształcie pochodzącym z XVI-XVII wieku (w stylu palladiańskim) wraz z sąsiadującą 47-metrową kampanilą (zvonik).

Reprezentacyjny plac Tartiniego (Tartin...Czytaj dalej

Piran (wł. Pirano) – miasto w Słowenii, siedziba gminy Piran.

Liczy nieco ponad 4 tysiące mieszkańców. Łącznie z kurortami Portorož i Lucija (z którymi w latach 1912–1953 łączyła je linia tramwajowa), tworzy około 17-tysięczną aglomerację. Jej liczebność przykładowo wynosiła w 1999 roku – 17 414, a w 2008 – 17 491 mieszkańców.

Położone na wydłużonym, skalistym morskim cyplu, jest jednym z najatrakcyjniejszych turystycznie miejsc nad słoweńskim Adriatykiem. Swą architekturą o przypomina włoską Wenecję, do której wraz z Istrią należało w przeszłości. Z tego okresu pochodzi większość zabudowy, a także imponujące średniowieczne mury, oddzielające miasto od reszty lądu. Nad miastem góruje usytuowany nad skalnym urwiskiem kościół pod wezwaniem patrona miasta – św. Jerzego (dawniej gotycki), w kształcie pochodzącym z XVI-XVII wieku (w stylu palladiańskim) wraz z sąsiadującą 47-metrową kampanilą (zvonik).

Reprezentacyjny plac Tartiniego (Tartinijev trg) powstał pod koniec XIX wieku, po zasypaniu wewnętrznego basenu portowego (1894). Mieści się przy nim ratusz i budynek sądu oraz zachowana z obwarowań brama św. Jerzego (Vrata sv. Jurija). Znajduje się tam również brązowa statua Giuseppe Tartiniego oraz pochodzący z XIV w. jego dom rodzinny, w którym umieszczono muzeum poświęcone życiu i twórczości artysty.

Obszar Piranu był zasiedlony od czasów antycznych, a nazwa miasta wywodzi się od greckiego pyrá (πυρά), oznaczającego ognisko, ponieważ na krańcu półwyspu zapalano ogień jako punkt orientacyjny dla statków płynących do portu Koper[1]. Niekiedy wywodzona jest też od określenia pýrranos (πύρρανος) – czerwony, co odnosi się do barwy okolicznych skał[2].

Piran był liczącym się ośrodkiem już w średniowieczu, od VII wieku uznając zwierzchność cesarzy bizantyjskich, po raz pierwszy też będąc wymieniony w źródłach jako Piranòn (Πιρανὸν). W 1283 wraz z wybrzeżem Istrii przeszedł pod władzę Republiki Weneckiej, co oznaczało długotrwały okres rozwoju i rosnącego dobrobytu, (głównie dzięki bogaceniu się na pośrednictwie w handlu solą). Miasto otoczono wówczas (1475-1543) potężnym systemem fortyfikacji w przewidywaniu wzrastającego zagrożenia tureckiego. Po upadku potęgi Wenecji (1797) Piran przeszedł pod panowanie Habsburgów. Przejściowo (1809-1815) miasto należało do stworzonych przez Napoleona tzw. Prowincji Iliryjskich, lecz po kongresie wiedeńskim ponownie znalazło się w składzie państwa austriackiego. Konkurencja z prężniej rozwijającym się Triestem skutkowała dla Piranu okresem pogłębiającej się stagnacji aż do I wojny światowej. Po zakończeniu wielkiego konfliktu Piran przyznano państwu włoskiemu, w którego granicach pozostawał do wybuchu kolejnej wojny. W 1945 został zajęty przez wojska jugosłowiańskie; po ustanowieniu w 1947 Wolnego Terytorium Triestu miasto znalazło się w strefie wybrzeża pod kontrolą zmilitaryzowanej administracji jugosłowiańskiej. Do Jugosławii Piran został włączony (z przekazaniem administracji cywilnej) jesienią 1954[3].

 Widok nadbrzeżnej części miasta
Steve Fallon: Slovenia. Wyd. 5. London: Lonely Planet, 2007, s. 171. ISBN 978-1741044805. Marko Snoj: Etimološki slovar slovenskih zemljepisnih imen. Ljubljana: Založba Modrijan / Založba ZRC, 2009. Michał Jurecki: Słowenia. Praktyczny przewodnik, dz. cyt., s. 223-224.
Photographies by:
Statistics: Position
1521
Statistics: Rank
79638

Dodaj komentarz

To pytanie sprawdza czy jesteś człowiekiem i zapobiega wysyłaniu spamu.

Bezpieczeństwo
615849327Click/tap this sequence: 9226

Google street view

Where can you sleep near Piran (miasto) ?

Booking.com
482.342 visits in total, 9.174 Points of interest, 404 Cele, 26 visits today.