Nazwa tego miejsca pochodzi od pobliskiej ulicy Piccadilly, której pierwsza nazwa nadana w 1692 brzmiała Portugal Street na cześć księżniczki Katarzyny Braganzy z Portugalii, poślubionej przez króla Karola II. Nazwa Piccadilly Hall pojawiła się ok. 1626, powstała ona od mieszczącej się tu pracowni krawieckiej Roberta Bakera, który szył koszule męskie z charakterystycznymi kołnierzykami w kształcie kryzy noszącymi nazwę piccadill. Po 1743 porzucono nazwę Portugal Street na rzecz nazwy Piccadilly. Okrągły plac powstał w 1819 na skrzyżowaniu przecinającej je Regent Street z Shaftesbury Avenue, Haymarket, Glasshouse Street i Coventry Street według projektu Johna Nasha jako wytworna aleja łącząca Regent’s Park i Carlton House. Zajął miejsce domu i ogrodu należących do Lady Hutton. W 1886 po powstaniu Shaftesbury Avenue miejsce utraciło okrągłą formę, ale nazwy nie zmieniono. Od 1893 w centralnym miejscu znajduje się fontanna z figurką Anterosa. W innej wersji jest to chrześcijański Anioł Miłosierdzia wykonany przez Alfreda Gilberta, który upamiętnia siódmego earla Shaftesbury Anthony'ego Ashleya Coopera, męża stanu i filantropa walczącego o poprawę warunków życia klasy robotniczej oraz opiekuna psychicznie chorych. 10 marca 1906 pod placem uruchomiono stację metra, cztery lata później na fasadach budynków umieszczono pierwsze reklamy świetlne, reklamowały one buliony Bovril i napoje Schweppes[1], w 1923 zajęły one również fasadę London Pavilon. W 1928 zainstalowano sygnalizację świetlną. Podczas II wojny światowej Piccadilly Circus stał się miejscem operowania prostytutek oczekujących tu na amerykańskich żołnierzy, przez co nadano im przydomek "Piccadilly Commandos". Scotland Yard nie ingerowało w tę sytuację, aby nie pogorszyć politycznych relacji angielsko-amerykańskich. W 1960 władze Londynu zwróciły uwagę na stale wzrastający ruch kołowy i zgłosiły potrzebę rozwiązania tego problemu poprzez gruntowną przebudowę, dwa lata później William Holford przedstawił projekt budowy wielopoziomowego skrzyżowania, gdzie ruch pieszy odbywałby się w większości na wybudowanych estakadach. Do realizacji nie doszło ponieważ projekt zakładał zwiększenie przepustowości na poziomie 20% a władze miasta oczekiwały wzrostu o ok. 50%. Przebudowa placu miała miejsce w 1980, poszerzono wówczas jezdnię w południowej jego części oraz przeniesiono fontannę ze środka placu na południowo-zachodni narożnik przy początku Shaftesbury Avenue.