Domica – słowacka część słowacko-węgierskiego systemu jaskiniowego Baradla, największego w Krasie Słowacko-Węgierskim. Znajduje się w południowej części powiatu Rożniawa, na terenie Parku Narodowego Kras Słowacki. Wyjątkowe zróżnicowanie i bogactwo formacji naciekowych zaliczają Domicę do grona najpiękniejszych jaskiń. Jedną z jej najciekawszych atrakcji stanowi dla zwiedzających spływ po podziemnej rzece o nazwie Styks.
Wraz z jaskinią Čertova diera tworzy jeden system o łącznej długości korytarzy 6 236 m (wg stanu na 1 marca 2016 r.). Z 25 kilometrów długości całego systemu Baradla, do samej Domicy przynależy 5368 m.
Przyotworowe partie jaskini znane były od dawna. W 1926 roku Ján Majko przedostał się poprzez głęboką studnię do obszernych podziemnych sal, gdzie odkrył liczne ślady osadnictwa neolitycznego. Zamieszkujący jaskinię ludzie reprezentowali kulturę bukowogórską i wschodnią kulturę ceramiki linearnej. Odnaleziono m.in. naczynia ceramiczne, wyroby z k...Czytaj dalej
Domica – słowacka część słowacko-węgierskiego systemu jaskiniowego Baradla, największego w Krasie Słowacko-Węgierskim. Znajduje się w południowej części powiatu Rożniawa, na terenie Parku Narodowego Kras Słowacki. Wyjątkowe zróżnicowanie i bogactwo formacji naciekowych zaliczają Domicę do grona najpiękniejszych jaskiń. Jedną z jej najciekawszych atrakcji stanowi dla zwiedzających spływ po podziemnej rzece o nazwie Styks.
Wraz z jaskinią Čertova diera tworzy jeden system o łącznej długości korytarzy 6 236 m (wg stanu na 1 marca 2016 r.). Z 25 kilometrów długości całego systemu Baradla, do samej Domicy przynależy 5368 m.
Przyotworowe partie jaskini znane były od dawna. W 1926 roku Ján Majko przedostał się poprzez głęboką studnię do obszernych podziemnych sal, gdzie odkrył liczne ślady osadnictwa neolitycznego. Zamieszkujący jaskinię ludzie reprezentowali kulturę bukowogórską i wschodnią kulturę ceramiki linearnej. Odnaleziono m.in. naczynia ceramiczne, wyroby z kości, naszyjniki z muszli i zębów zwierzęcych, narzędzia kamienne, a także odciśnięty w glinie ślad utkanego materiału i przedmioty świadczące o tym, że wyrabiano tu tkaniny. Odnalezione w głębszych partiach jaskini naścienne malowidła wykonane węglem drzewnym sugerują, że znajdowało się tu też miejsce kultu. Zamieszkane przez człowieka neolitycznego rejony jaskini Domica tak długo nie były znane w czasach nowożytnych, gdyż dostęp do nich dawno temu odcięły wypełnione wodą syfony.
W 1929 r. J. Majko odnalazł połączenie Domicy z położoną na zach. od niej jaskinią Čertova diera, z której płynie do Domicy wspomniana podziemna rzeka Styks. W tym samym roku H. Kessler uzyskał połączenie Domicy z jaskinią Baradla.
W 1930 roku Klub Turystów Czechosłowackich przekopał obecne główne wejście. Dwa lata później, po zainstalowaniu oświetlenia elektrycznego jaskinię udostępniono do zwiedzania. Długość trasy turystycznej wynosi obecnie 1315 m, z czego 140 m przepływa się łódkami.
Domica jest jaskinią krasową typu przepływowego, z możliwym do określenia przyszłym rozwojem. Temperatura wewnątrz jaskini waha się pomiędzy 10,2 i 11,4 stopni Celsjusza, wilgotność zaś wynosi 95–98%.
W 1995 roku jaskinie Krasu Słowackiego i węgierskiego Krasu Aggtelek, w tym system Baradla-Domica, zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Dodaj komentarz