Kethüda mináre został wybudowany między 1596 r. (zdobycie Egeru) a 1664 r. (pierwsza znana wzmianka) ze starannie wykutych bloków piaskowca przy znajdującym się pierwotnie po jego wschodniej stronie okazałym, zbudowanym z czerwonego piaskowca meczecie. W czasie 91-letniego panowania tureckiego wzniesiono w mieście ogółem dziesięć minaretów, ale tylko ten przetrwał. Po odzyskaniu miasta w 1687 r. w pierwszym zapale Węgrzy chcieli go zwalić korzystając z pomocy 400 wołów. Budowla okazała się jednak na tyle stabilna, że zamiast tego na nieusuniętym z czubka półksiężycu umieścili wyrastający z niego krzyż.

Meczet przekształcono na kościół katolicki pod wezwaniem Św. Józefa, w XVIII w. na szpital, a w końcu w 1841 r. zburzono. Na jego miejscu wybudowano kościół Św. Sebastiana.

Pierwotna część dachu minaretu zwana kopułą uległa zawaleniu w wyniku uderzenia pioruna i struktura budynku ulegała systematycznemu pogorszeniu. W 1829 r. biskup János László Pyrker pokrył wieżę blaszanym dachem, zabezpieczając ją przed całkowitym zniszczeniem. Obecny kamienny stożek, dobudowano w 1897 r. w celu ochrony zabytku, na podstawie projektu Istvána Möllera. Zewnętrzną część minaretu odnawiano ostatnio w latach 60., a wnętrze w latach 70. XX w[1].

Od 2013 r. muezzin wzywa z minaretu wiernych do modlitwy[2].