Η Ράμλα (εβραϊκά: רַמְלָה‎, Ράμλα, αραβικά: الرملة, αρ-Ράμλαχ (επίσης Ράμλαχ, Ράμλε, Ρέμλε και κάποιες φορές Ράμα) είναι πόλη στο κεντρικό Ισραήλ. Είναι κυρίως εβραϊκή πόλη, αλλά με σημαντική αραβική μειονότητα. Ιδρύθηκε περίπου το 705-715 μ.Χ. από τον τοπικό κυβερνήτη των Ομαγιαδών και μελλοντικό χαλίφη, Σουλεϊμάν ιμπν Αμπντ αλ-Μαλίκ. Η Ράμλα βρίσκεται δίπλα στην οδό Via Maris, που συνδέει το παλαιό Κάιρο (Φουστάτη) με τη Δαμασκό, και συγκεκριμένα στη διασταύρωση αυτής με το δρόμο που ενώνει το λιμάνι της Γιάφας με την Ιερουσαλήμ.

Κατακτήθηκε πολλές φορές στη διάρκεια της ιστορίας της, από τους Αββασίδες, Ιχσιδίδες, Φατιμίδες, Σελτζούκους Τούρκους, Σταυροφόρους, Μαμελούκους της Αιγύπτου, Οθωμανούς Τούρκους, Βρετανούς, και Ισραηλινούς. Μετά από μια επιδημία πανώλης το 1347, που μείωσε σε μεγάλο βαθμό τον πληθυσμό της, ένα τάγμα Φραγκισκανών μοναχών ίδρυσε εκεί ένα παράρτημά του. Υπό την αραβική και οθωμανική εξουσία η πόλη αποτέλεσε σημαντικό κέντρο εμπορίου. Ο γαλλικός στρατός του Μεγάλου Ναπολέοντα την κατέλαβε το 1799 καθ'οδόν προς την Άκρα.