Το Pozzo di San Patrizio (Αγγλικά: "Πηγάδι του Αγίου Πατρικίου") είναι ένα ιστορικό πηγάδι στο Ορβιέτο της Ούμπρια, στην κεντρική Ιταλία. Χτίστηκε από τον αρχιτέκτονα-μηχανικό Antonio da Sangallo τον νεότερο της Φλωρεντίας, μεταξύ 1527 και 1537, κατ' εντολή του Πάπα Κλήμη Ζ' που είχε βρει καταφύγιο στο Ορβιέτο κατά τη διάρκεια της λεηλασίας της Ρώμης το 1527 από τον αυτοκράτορα της Αγίας Ρώμης Κάρολο Ε' και φοβόταν ότι η παροχή νερού της πόλης θα ήταν ανεπαρκής σε περίπτωση πολιορκίας. Το πηγάδι ολοκληρώθηκε το 1537 επί παπισμού του Πάπα Παύλου Γ'.

Το όνομα εμπνεύστηκε από μεσαιωνικούς θρύλους ότι το Καθαρτήριο του Αγίου Πατρικίου στην Ιρλανδία έδωσε πρόσβαση στο Καθαρτήριο, υποδεικνύοντας κάτι πολύ βαθύ.

Ο αρχιτέκτονας-μηχανικός Antonio da Sangallo ο νεότερος περιέβαλε τον κεντρικό άξονα του πηγαδιού με δύο ελικοειδή ράμπες σε διπλή έλικα, προσβάσιμη από δύο πόρτες, οι οποίες επέτρεπαν στα μουλάρια να μεταφέρουν άδεια και γεμάτα δοχεία νερού χωριστά προς τα κάτω και προς τα πάνω κατευθύνσεις χωρίς εμπόδια. Το κυλινδρικό πηγάδι έχει βάθος 53,15 μέτρα (174,4 ft) με διάμετρο βάσης 13 μέτρα (43 ft). Υπάρχουν 248 σκαλοπάτια και 70 παράθυρα παρέχουν φωτισμό.

Μια λατινική επιγραφή στο πηγάδι δηλώνει QUOD NATURA MUNIMENTO INVIDERAT INDUSTRIA ADIECIT «ό,τι η φύση όρισε να παρέχει, η βιομηχανία έχει προσφέρει».