Ο Κααπέρ ή Κα-απέρ, ή γνωστός επίσης ως Σεΐχ ελ Μπελέντ, ήταν ένας αρχαίος Αιγύπτιος γραφέας και ιερέας που έζησε μεταξύ του τέλους της Τέταρτης Δυναστείας και αρχή της Πέμπτης Δυναστείας (γύρω στο 2500 π.Χ.). Παρόλο που η θέση του δεν είναι υψηλή, είναι γνωστός από το διάσημο ξύλινο άγαλμά του.

Για τη ζωή του Κααπέρ είναι γνωστά λίγα πράγματα. Οι τίτλοι του ήταν αναγνώστης ιερέας (χερ-χεντ) και πολεμικός γραφέας του Βασιλιά, ο τελευταίος να σχετίζεται ίσως με κάποιες στρατιωτικές εκστρατείες στην Παλαιστίνη. Ο μασταμπάς του ( με την ονομασία "Saqqara C8") ανακαλύφθηκε από τον Ογκίστ Μαριέτ στη νεκρόπολη της Σακάρα, λίγο βόρεια από την Βαθμιδωτή Πυραμίδα του Ζοζέρ. Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών, οι Αιγύπτιοι εργάτες έφεραν στο φως το άγαλμα, και προφανώς εντυπωσιασμένοι από τον ιδιαίτερο ρεαλισμό του, το ονόμασαν Σεΐχ ελ Μπελέντ (αραβικά για for "Αρχηγός του χωριού", είναι γνωστό και ως Δήμαρχος του χωριού), και ίσως επειδή το άγαλμα έμοιαζε με το τοπικό πρεσβύτερο του χωριού. Το άγαλμα – σήμερα στο Μουσείο του Καΐρου, CG 34 – έχει ύψος 112 εκατοστά και είναι φτιαγμένο από ξύλο συκομουριάς, και αναπαριστά τον Κααπέρ, ευτραφή, σε βηματισμό με ράβδο. Το στρογγυλό, γαλήνιο πρόσωπο είναι σαν ζωντανό χάρη στα μάτια, τα οποία είναι φτιαγμένα από κρύσταλλο και μικρές πλάκες από χαλκό. Συχνά αναφέρεται ως παράδειγμα εξαίσιας τέχνης και ρεαλισμού, του τέλους της 4ης Δυναστείας. Στον ίδιο μασταμπά βρέθηκε ένα ξύλινο άγαλμά γυναίκας, που θεωρείται ότι είναι η γυναίκα του Κααπέρ (άγαλμα CG 33).