Shpellat Bhaja ose Bhaje janë një grup prej 22 shpellash shkëmbore që datojnë nga shekulli i II p.e.s. që gjenden në distriktin Pune, afër Lonavala-s në Maharashtra. Shpellat janë rreth 122 metra mbi fshatin Bhaja, në një rrugë të rëndësishme të lashtësisë që shkonte nga Deti arabik në lindje në rrafshirën e Dekanit. Mbishkrimet dhe tempulli shpellor janë të mbrojtura si një monument kombëtar nga Archaeological Survey of India me ligj. I përkasin sektit budist Hinayana në Maharashtra. Shpellat kanë një numër stupash, një nga hollësitë e tyre karakteristike. Zbulimi më i rëndësishëm është chaityagrha e saj (Shpella XII), që paraqet prototipin e arkitekturës prej druri dhe një tavan me kupolë në formë patkoi. Vihara e saj (Shpella XVIII) ka një verandë me shtylla përballë dhe është e zbukuruar me relieve unike. Këto shpella janë të shquara për paraqitjen e vetëdijes së arkitekturës prej druri. Skalitjet provojnë se tabla – një instrument me perkursion – përdorej në Indi të paktën prej dy mijë vjetësh. Skalitjet tregojnë një grua duke luajtur me tabla dhe një tjetër grua duke kërcyer.