Tak'alik Ab'aj (; Wymowa Majów: [takʼaˈlik< span> aˀ'ɓaχ] ; hiszpański: [takaˈlik aˈβax]) to prekolumbijskie stanowisko archeologiczne w Gwatemali. Wcześniej był znany jako Abaj Takalik; jego starożytna nazwa mogła brzmieć Kooja. Jest to jedno z kilku miejsc mezoamerykańskich, w których znajdują się zarówno obiekty Olmeków, jak i Majów. Miejsce to rozkwitło w okresie preklasycznym i klasycznym, od IX wieku p.n.e. do co najmniej X wieku naszej ery i było ważnym ośrodkiem handlu, handlującym z Kaminaljuyu i Chocolá. Badania wykazały, że jest to jedno z największych miejsc z rzeźbionymi pomnikami na równinie przybrzeżnej Pacyfiku. Rzeźby w stylu Olmeków obejmują prawdopodobnie kolosalną głowę, petroglify i inne. Miejsce to charakteryzuje się jednym z największych skupisk rzeźb w stylu olmeckim poza Zatoką Meksykańską i w 2023 r. zostało wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO ze względu na długą historię okupacji.

Takalik Abaj jest przedstawicielem pierwszy rozkwit kultury Majów, który miał miejsce około 400 roku p.n.e. Na miejscu znajduje się królewski grobowiec Majów oraz przykłady hieroglificznych inskrypcji Majów, które należą do najwcześniejszych z regionu Majów. Na miejscu trwają prace wykopaliskowe; monumentalna architektura i utrzymująca się tradycja rzeźby w różnych stylach sugerują, że miejsce to miało pewne znaczenie.

Znaleziska ze stanowiska wskazują na kontakt z odległą metropolią Teotihuacan w Dolinie Meksyku i sugerują, że Takalik Abaj zostało podbite przez nią lub jej sojuszników. Takalik Abaj był powiązany z dalekobieżnymi szlakami handlowymi Majów, które zmieniały się z biegiem czasu, ale umożliwiły miastu udział w sieci handlowej obejmującej wyżyny Gwatemali i równinę przybrzeżną Pacyfiku od Meksyku po Salwador.

Takalik Abaj był sporym miastem, którego główna architektura była skupiona w czterech głównych grupach rozmieszczonych na dziewięciu tarasach. Chociaż niektóre z nich były obiektami naturalnymi, inne były sztucznymi konstrukcjami wymagającymi ogromnych inwestycji w robociznę i materiały. Miejsce to charakteryzowało się wyrafinowanym systemem odprowadzania wody i bogactwem rzeźbionych pomników.