Posiadłość znajduje się na terenie dawnego, średniowiecznego dworu książąt mołdawskich (1434). Pierwotnym zamysłem była przebudowa i rozbudowa istniejącego w tym miejscu pałacu książęcego. Miała ona nastąpić za czasów panowania hospodara Mołdawii, Aleksandra Moruziego (1803-1806; architekt: Johan Freywald), i być kontynuowana za życia kolejnego władcy, Michała VI Sturdzy (1841-1843; architekt Nicolae Singurow)[1]. Najpierw podjęto decyzję o zachowaniu fundamentów i dwóch kondygnacji, na których znajdowało się 365 pokoi[1]. W późniejszych latach rumuński architekt I.D. Berindey nadał pałacowi neogotyckiego charakteru. Rozpoczęte w latach 1906-1907 prace restauratorskie zostały wstrzymane z powodu walk prowadzonych na frontach I wojny światowej. Sam budynek jednak, mimo że niedokończony, pełnił rolę koszar dla wojsk rumuńskich i rosyjskich, oraz był wykorzystywany jako siedziba instytucji publicznych i szpitali wojskowych. Pałac ostatecznie ukończono 11 października 1925, a jego oficjalnego otwarcia (rok później) dokonał król, Ferdynand I Rumuński[2]. W 1955 roku posiadłość zmieniła swoją funkcję na kulturalną[3]. W latach 2008-2016 wnętrza obiektu przeszły renowację[4][5]. Obecnie pałac jest siedzibą czterech muzeów: Muzeum Historii Mołdawii[6], Muzeum Etnograficznego[7], Muzeum Nauki i Techniki[8], oraz Muzeum Sztuki[2][9]. Mieści się tu też przestrzeń wystawiennicza Centrum Konserwacji i Restauracji Dziedzictwa Kulturowego[10][11].