Filharmonia nad Łabą (niem. Elbphilharmonie, alias Elphi) – sala koncertowa w Hamburgu (dzielnica HafenCity) w Niemczech.

Filharmonię zbudowano jako wielofunkcyjny obiekt nad rzeką Łabą, w miejscu lokalizacji spichlerza cesarskiego (niem. Kaiserspeicher) zbudowanego w 1875 roku i całkowicie zniszczonego w czasie II wojny światowej. W tym samym miejscu w 1963 roku zbudowano portowy magazyn kakao (Kaispeicher A). Budynek jest zlokalizowany w nowoczesnej dzielnicy mieszkaniowo-biurowej HafenCity, którą zaczęto realizować w dawnym największym na świecie kompleksie portowych spichlerzy Speicherstadt (umieszczonym w 2015 r. na liście UNESCO).

Pomysłodawcami przebudowy spichlerza byli architekt Alexander Gerard i historyczka sztuki Jana Marko. Po odrzuceniu pomysłu przez władze miasta oboje uzyskali wsparcie Jacques’a Herzoga, który naszkicował też pierwszy zarys bryły budowli z nadbudową w kształcie fali albo żagla.

Salę koncertową na 2.100 miejsc zaprojektowano jako „szklany namiot” będący nadbudową na szczycie magazynu. Szklana fasada budynku składa się łącznie z 1096 zakrzywionych szklanych elementów. W budynku byłego magazynu znajduje się 26 kondygnacji, ponieważ poszczególne kondygnacje starego magazynu były pomieszczeniami wysokimi, postanowiono o ich wyburzeniu i pozostawieniu, tylko zewnętrznej ceglanej elewacji budynku. Zlokalizowano w nim m.in. sale konferencyjne, spa, parking; taras widokowy mierzy 4 tys. m. kw.

Sala koncertowa zaprojektowana została przez szwajcarskie biuro Herzog & de Meuron.

Jest to jeden z najwyższych obiektów w całym mieście, mierzący 110 metrów wysokości (najwyższy budynek w mieście, wieża telewizyjna Heinrich-Hertz-Turm liczy 279,2 m).