Tiszadob i okolica była zamieszkała jeszcze przed zajęciem ojczyzny przez Węgrów. W czasie wykopalisk przeprowadzonych w okolicy odkryto przedmioty z epoki brązu, ślady sarmackiego cmentarza, a na granicy wsi natrafiono na przechodzący tędy Limes Sarmatiae i ślady grodziska.

Pierwsza pisemna wzmianka o miejscowości pochodzi z 1220 roku, z dokumentu Váradi Regestrum, a następna z 1336 r.

Przez dłuższy czas była własnością królewską, a później gałęzi rodu Gutkeled z Dob. W 1430 r. król Zygmunt Luksemburski darował ją biskupstwu w Egerze.

Od 1588 r. wśród właścicieli znalazł się ród Batorych. Do końca XVII wieku należała do Franciszka II Rakoczego i jego starszej siostry, jednak po upadku powstania posiadłość tę Rakoczym skonfiskowano.

W 1746 r. Tiszadob zostaje kupiony przez Ferenca Károlyiego, a następnie poprzez związki małżeńskie trafia wraz z okolicą w ręce rodu Andrássy.

W 1846 r. tutaj zaczyna się symbolicznie regulacja Cisy. Właśnie w Tiszadob hrabia István Széchenyi wbija pierwszą łopatę.

Uczestników tego wielkiego wydarzenia uwiecznia powstały tu pomnik z imionami Istvána Széchenyiego, Gyuli Andrássyego i Pála Vásárhelyiego.