De Basiliek en het klooster van San Francisco (Spaans: Iglesia y Convento de San Francisco), algemeen bekend als el San Francisco, is een katholieke basiliek die midden in het historische centrum van Quito staat, tegenover het gelijknamige plein. Het is de oudste en belangrijkste religieuze plaats in Ecuador. De structuur is het grootste architecturale complex in de historische centra van heel Zuid-Amerika, en om deze reden stond het bekend als "El Escorial van de Nieuwe Wereld". San Francisco wordt beschouwd als een juweel van continentale architectuur vanwege de combinatie van verschillende stijlen die gedurende meer dan 150 jaar aan constructie zijn gecombineerd. San Francisco maakt deel uit van het UNESCO-werelderfgoed "City of Quito".

Op zijn oppervlakte van drie en een halve hectare zijn dertien kloosters gebouwd (waarvan zes van grote omvang), drie tempels, een groot atrium, wat ongeveer 40.000 vierkante meter aan constructie toevoegt. Er worden momenteel meerdere activiteiten uitgevoerd: kloosters en religies, openbare zorg op het gebied van gezondheid, communicatie, onderwijs en andere van populaire aard die het gebouw actief houden.

Binnen de kerk zijn er meer dan 3.500 werken van koloniale kunst, van meerdere artistieke manifestaties en gevarieerde technieken, vooral die overeenkomen met de koloniale Quito School of Art, die precies op deze plek werd geboren. Het heeft ook een Franciscaanse bibliotheek, in de 17e eeuw beschreven als de beste in de onderkoninkrijk Peru.

Het complex wordt voorafgegaan door de Plaza de San Francisco, die de stad jarenlang van water uit de centrale fontein heeft voorzien, en die heeft gefunctioneerd als een populaire markt, als een ruimte voor militaire en politieke concentraties, en als een ontmoetingsplaats en sociale recreatie. De concaaf-convexe trap die het plein verbindt met het Atrium, die de maniëristisch-barokke gevel van het hoofdgebouw benadrukt, wordt in het koloniale Amerika als van groot architectonisch belang beschouwd.