ကိုင်ရိုမြို့ သို့မဟုတ် ဆလာဒင်မြို့ (အာရဗီ- قلعة صلاح الدين၊ < small>romanized- Qalaʿat Salāḥ ad-Dīn) သည် အလယ်ခေတ်အစ္စလာမ့်ခေတ်ခံတပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ အီဂျစ်နိုင်ငံ ကိုင်ရိုမြို့တွင် Salah ad-Din (Saladin) မှ တည်ဆောက်ပြီး နောက်ဆက်တွဲ အီဂျစ်အုပ်စိုးရှင်များက ထပ်မံတီထွင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အီဂျစ်ပြည်တွင် အစိုးရရုံးစိုက်ရာနေရာဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် နှစ်ပေါင်း 700 နီးပါးကြာ အုပ်ချုပ်ခဲ့သောနေရာဖြစ်ပြီး ၁၃ ရာစုမှ ၁၉ ရာစုအထိဖြစ်သည်။ ကိုင်ရိုမြို့လယ်အနီးရှိ Mokattam တောင်ကုန်းအငူရှိ ၎င်း၏တည်နေရာသည် မြို့တော်ကို အပေါ်စီးမှမြင်ရပြီး ၎င်း၏ ကောင်းကင်ယံကို စိုးမိုးထားသည့် ဗျူဟာမြောက် အနေအထားဖြစ်သည်။ တည်ဆောက်ဆဲကာလတွင် ၎င်းသည် ၎င်း၏ခေတ်ကာလ၏ အထင်ကြီးစရာအကောင်းဆုံးနှင့် ရည်မှန်းချက်ကြီးမားသော စစ်ရေးခံတပ်ပရောဂျက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ၎င်းသည် ဗလီများနှင့် ပြတိုက်များအပါအဝင် ထိန်းသိမ်းထားသော သမိုင်းဝင်နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

1176 ခုနှစ်တွင် Saladin မှစတင်ခဲ့သော ကနဦး Ayyubid ခေတ်တည်ဆောက်မှုအပြင်၊ Citadel သည် Mamluk Sultanate လက်ထက်တွင် ကြီးမားသောဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကိုရရှိခဲ့ပြီး 14 ရာစုတွင် Sultan al-Nasir Muhammad ၏ဆောက်လုပ်ရေးပရောဂျက်များနှင့်အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ 19 ရာစု၏ ပထမနှစ်ဝက်တွင် Muhammad Ali Pasha သည် ဟောင်းနွမ်းနေသော အဆောက်အအုံ အများအပြားကို ဖြိုချပြီး နေရာအနှံ့ ဘုံဗိမာန်များနှင့် အထိမ်းအမှတ် အဆောက်အအုံအသစ်များကို တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ၎င်း၏ လက်ရှိပုံစံကို ပေးစွမ်းခဲ့သည်။ 20 ရာစုတွင် ၎င်းအား ဗြိတိသျှတို့ သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် အီဂျစ်စစ်တပ်မှ ၁၉၈၃ ခုနှစ်တွင် အများပြည်သူသို့ ဖွင့်လှစ်သည့်အချိန်အထိ စစ်စခန်းအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ၁၉၇၆ ခုနှစ်တွင် ယူနက်စကိုမှ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် သမိုင်းဝင်၊ ကိုင်ရို (အစ္စလာမ့်ကိုင်ရို) "အစ္စလာမ့်ကမ္ဘာ၏ဗဟိုချက်အသစ်ဖြစ်သော ၁၄ ရာစုတွင်၎င်း၏ရွှေခေတ်သို့ရောက်ရှိခဲ့သည်။"