Անադոլուհիսարը կառուցվել է Բոսֆորի ասիական ափին` Բայազիդ I սուլթանի հրամանով 1393 թվականին[1]։ Բայազիդը այն կառուցել էր տվել հին հունական աստված Ուրանոսի տաճարի տեղում։ Կառուցվել է Կոստանդնուպոլսի գրավումը ապահովելու նպատակով։ Պալատը կառուցվել է Բոսֆորի ամենանեղ մասում, որտեղ նեղուցի լայնությունը կազմում է 660 մետր։ Ավելի ուշ, 1452 թվականին Անադոլուհիսարի դիմաց Բոսֆորի հակադիր ափին կառուցվել է Ռումելիհիսար ամրոցը, ինչից հետո նեղուցը սկսեց ամբողջովին վերահսկվել Օսմանյան կայսրության կողմից։

Անատոլիական ամրոցը կիրառվել է որպես դիտակետ։ Նրա բարձրությունը կազմում է 25 մետր։ Ավելի ուշ ամրոցը վերանորոգվել է Մեհմեդ II սուլթանի կողմից։ Կոստանդնուպոլսի անկումից հետո Անադոլուհիսարը ծառայել է որպես բանտ։

1991— 1993 թվականներին ամրոցը վերանորոգվել և վերականգնվել է։ Այն վեր է ածվել թանգարանի, սակայն լայն շրջանակների համար փակ է։ Պալատի ներսում կա մզկիթ։ Պատմական փաստաթղթերում ամրոցը շատ հաճախ անվանվում է «Güzelce Hisar»[2]: Մեհմեդ II-ը վերանորոգման ժամանակ կառուցել է տվել 2 մետր լայնությամբ պատ պաալտի շուրջը, որը ուներ երեք դիտաշտարակ։ Այնպիսի կառույցներ, ինչպիսիք են ամբարները և բնակելի սենյակները ավելացվել են ավելի ուշ։