Το Όρος Ροράιμα (ισπανικά: Monte Roraima; Tepuy Roraima; Cerro Roraima‎‎, πορτογαλικά: Monte Roraima‎, ˈmõtʃi ʁoˈɾajmɐ) είναι το υψηλότερο από τα τεπούι (τραπεζοειδές βουνό) ή οροπέδια στα όρη Πακαράιμα, Νότια Αμερική. Βρίσκεται στο τριεθνές σύνορο Βενεζουέλας, Βραζιλίας και Γουιάνας. Είναι ένα χαρακτηριστικό μεγάλο βουνό με επίπεδη κορυφή που περιβάλλεται από γκρεμούς ύψους 400 έως 1.000 μέτρων. Το υψηλότερο σημείο του όρους Ροράιμα βρίσκεται στη νότια άκρη του οροπεδίου, στη Βενεζουέλα, και έχει ύψος 2.810 μέτρων και μια άλλη προεξοχή σε υψόμετρο 2.772 μέτρων στη συμβολή των τριών χωρών στα βόρεια του οροπεδίου είναι το υψηλότερο σημείο στη Γουιάνα. Το όνομα του όρους Ροράιμα προήλθε από τους ιθαγενείς Πέμον. Roroi στη γλώσσα Πέμον σημαίνει «γαλαζοπράσινο» και ma σημαίνει «μεγάλο».

Η έκπλυση που προκαλείται από έντονες βροχοπτώσεις έχει διαμορφώσει την περίεργη τοπογραφία της κορυφής και η γεωγραφική απομόνωση του όρους Ροράιμα το έχει καταστήσει σπίτι πολλών ενδημικών χλωρίδας και πανίδας. Η δυτική εξερεύνηση του όρους Ροράιμα ξεκίνησε μόλις τον 19ο αιώνα, και η πρώτη αναρρίχηση έγινε από μια βρετανική αποστολή το 1884. Ωστόσο, παρά τις επόμενες αποστολές, η χλωρίδα και η γεωλογία του παραμένουν σε μεγάλο βαθμό άγνωστα. Το προνομιακό περιβάλλον και οι σχετικά εύκολες συνθήκες πρόσβασης και αναρρίχησης στη νότια πλευρά των βράχων καθιστούν το όρος Ροράιμα έναν από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς για πεζοπόρους.