Ο Φάρος του Τζορτζτάουν κατασκευάστηκε για πρώτη φορά από τους Ολλανδούς το 1817 και στη συνέχεια ξαναχτίστηκε το 1830 για να βοηθήσει τα πλοία να οδηγούν στον ποταμό Ντεμεράρα από τον Ατλαντικό Ωκεανό. Η οκταγωνική κατασκευή ύψους 31 μέτρων (103 ποδιών) είναι ένα διάσημο ορόσημο της Τζορτζτάουν της Γουιάνας με τις ευδιάκριτες κάθετες κόκκινες και λευκές ρίγες. Ο Φάρος, που βρίσκεται στην οδό Water Street, συντηρείται από το National Trust of Guyana.

Η κατασκευή από τούβλα τέθηκε σε λειτουργία την 1η Ιουνίου 1830, όταν αντικατέστησε έναν ξύλινο φάρο που είχε χτιστεί στην ίδια τοποθεσία από τον Ολλανδός. Βρετανοί μηχανικοί κατασκεύασαν τον σημερινό φάρο, ενισχύοντας το κτίριο τοποθετώντας το σε ένα θεμέλιο από 49 πασσάλους πράσινου καρδιού, καθιστώντας τον ανθεκτικό σχεδόν 200 χρόνια αργότερα.

Ένα πλωτό φως τοποθετήθηκε στο μπαρ Demerara τον Μάρτιο του 1838 και δημιουργήθηκε ένα σύστημα σηματοδότησης στον φάρο. Στις 27 Φεβρουαρίου 1838 συγκροτήθηκε Επιτροπή Πλοήγησης στην οποία ανατέθηκε η σηματοδότηση. Πριν από την καθιέρωση του Συστήματος Σηματοδότησης, είχε ανεγερθεί ένας φάρος στην ανατολική ακτή Demerara και τα πλοία που εισέρχονταν έπρεπε να συνεισφέρουν στο κόστος κατασκευής του φάρου.

Περίπου μισό μίλι ανατολικά του Fort Groyne υπήρχε ένα τετράγωνο που χρησιμοποιήθηκε ως σταθμός σηματοδότησης για τα πλοία που έφταναν και για σηματοδότηση στο Berbice. Η ακτοπλοϊκή σηματοδότηση έγινε από σταθμούς σηματοφόρου.

Ένα ατσάλινο μπαλκόνι στην κορυφή του Φάρου προσφέρει πανοραμική θέα στην Τζορτζτάουν και στη Δυτική Ακτή της Ντεμεράρα. Πρέπει να ανεβείτε 138 σκαλοπάτια για να αποκτήσετε πρόσβαση στο μπαλκόνι.