Το Apocalypse Tapestry είναι ένα μεγάλο μεσαιωνικό σετ ταπετσαριών που παρήγγειλε ο Λουδοβίκος Α', ο δούκας του Ανζού, και υφαντά στο Παρίσι μεταξύ 1377 και 1382. Απεικονίζει την ιστορία της Αποκάλυψης από το Βιβλίο της Αποκάλυψης του Αγίου Ιωάννη του Θεϊκού σε πολύχρωμες εικόνες, απλωμένα σε έξι ταπισερί που αρχικά είχαν συνολικά 90 σκηνές και είχαν ύψος περίπου έξι μέτρα και συνολικό μήκος 140 μέτρα.

Είναι η πιο σημαντική, και σχεδόν η μοναδική, επιβίωση από τις πρώτες δεκαετίες της μεγάλης περιόδου της ταπητουργίας, όταν η βιομηχανία ανέπτυξε μεγάλα εργαστήρια και αντιπροσώπευε την πιο αποτελεσματική μορφή τέχνης για να εκθέσει τη μεγαλοπρέπεια των βασιλικών προστάτων, κυρίως επειδή οι μεγάλες ταπετσαρίες ήταν εξαιρετικά ακριβές . Η περίοδος ξεκίνησε περίπου το 1350, και στη συνέχεια διήρκεσε τουλάχιστον μέχρι τον 17ο αιώνα, καθώς η ταπισερί ξεπεράστηκε σταδιακά σε σημασία από τους πίνακες. Σε αυτό το πρώιμο σημείο κατασκευάστηκαν σχετικά λίγες ταπετσαρίες σε σχέδια που καθορίζονταν από τον προστάτη, κάτι που φαίνεται ξεκάθαρα ότι συνέβαινε εδώ.

Τα κύρια κέντρα ύφανσης διοικούνταν από τα γαλλικά και βουργουνδικά κλαδιά του Οίκου Βαλουά , οι οποίοι υπήρξαν εξαιρετικά σημαντικοί προστάτες την περίοδο. Αυτό ξεκίνησε με τους τέσσερις γιους του Ιωάννη Β' της Γαλλίας (π. 1362): Κάρολος Ε' της Γαλλίας, Λουδοβίκος του Ανζού, Ιωάννης, Δούκας του Μπέρυ και Φίλιππος ο Τολμηρός, Δούκας της Βουργουνδίας.

Οι αντίστοιχοι κατάλογοι τους. αποκαλύπτουν ότι είχαν πολλές εκατοντάδες ταπετσαρίες μεταξύ τους. Το Apocalypse Tapestry είναι σχεδόν η μόνη σαφής επιβίωση από αυτές τις συλλογές και η πιο διάσημη ταπισερί του 14ου αιώνα.

Η επιβίωσή του βοήθησε όταν δόθηκε από έναν μεταγενέστερο δούκα του Ανζού το 1480 στον Καθεδρικό Ναό της Ανζέ, όπου φυλασσόταν μέχρι τη Γαλλική Επανάσταση, κατά την οποία διασκορπίστηκε και μεγάλα τμήματα του καταστράφηκαν. Το μεγαλύτερο μέρος της ταπισερί ανακτήθηκε και αποκαταστάθηκε τον 19ο αιώνα και τώρα εκτίθεται στο Chateau d'Angers. Είναι το μεγαλύτερο σύνολο μεσαιωνικών ταπισερί που έχει διασωθεί και ο ιστορικός Jean Mesqui το θεωρεί "μία από τις σπουδαίες καλλιτεχνικές ερμηνείες της αποκάλυψης του Αγίου Ιωάννη και ένα από τα αριστουργήματα της γαλλικής πολιτιστικής κληρονομιάς".