Οι Kalambo Falls στον ποταμό Kalambo είναι ένας καταρράκτης 772 ποδιών (235 m) μονής σταγόνας στα σύνορα της Ζάμπια και της περιοχής Rukwa, Τανζανία στο νοτιοανατολικό άκρο της λίμνης Tanganyika. Οι καταρράκτες είναι μερικοί από τους ψηλότερους αδιάλειπτους καταρράκτες στην Αφρική (μετά τους καταρράκτες Tugela της Νότιας Αφρικής, τους καταρράκτες Jin Bahir της Αιθιοπίας και άλλους). Κατάντη των καταρρακτών βρίσκεται το φαράγγι του Καλαμπό, το οποίο έχει πλάτος περίπου 1 χιλιόμετρο και βάθος έως και 300 μέτρα, τρέχει για περίπου 5 χιλιόμετρα πριν ανοίξει στην κοιλάδα του ρήγματος της λίμνης Τανγκανίκα. Ο καταρράκτης Καλαμπό είναι ο ψηλότερος καταρράκτης τόσο στην Τανζανία όσο και στη Ζάμπια. Η αποστολή που χαρτογράφησε τους καταρράκτες και την περιοχή γύρω από αυτόν ήταν το 1928 με επικεφαλής τον Enid Gordon-Gallien. Αρχικά θεωρήθηκε ότι το ύψος των πτώσεων ξεπερνούσε τα 300 m, αλλά οι μετρήσεις στη δεκαετία του 1920 έδωσαν ένα πιο μέτριο αποτέλεσμα, πάνω από 200 m. Μεταγενέστερες μετρήσεις, το 1956, έδωσαν αποτέλεσμα 221 μ. Έπειτα από αυτό έγιναν αρκετές ακόμη μετρήσεις, η καθεμία με ελαφρώς διαφορετικά αποτελέσματα. Το πλάτος των καταρρακτών είναι 3,6–18 μ.

Οι καταρράκτες Καλαμπό θεωρούνται επίσης ένας από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους στην Αφρική, με κατοχή που εκτείνεται σε πάνω από 250.000 χρόνια.