Ο Λευκός Νείλος (αραβικά: النيل الأبيض‎‎ αν-νιλ αλ-αμπιάντ) είναι ποταμός στην Αφρική, ένας από τους δύο κύριους παραποτάμους του Νείλου. Ο άλλος είναι ο Μπλε Νείλος. Το όνομα του προέρχεται από το χρωματισμό του, ο οποίος οφείλεται στον πηλό που μεταφέρει με το νερό.

Με την αυστηρή έννοια, ο όρος Λευκός Νείλος αναφέρεται στον ποταμό που πηγάζει από την λίμνη Νο, στη συμβολή των ποταμών Μπαχρ αλ Τζαμπάλ και Μπαχρ ελ Γκαζάλ. Με την ευρύτερη έννοια, ο όρος "Λευκός Νείλος" αναφέρεται σε όλα τα τμήματα του ποταμού που απορρέουν από την Λίμνη Βικτώρια μέχρι την ένωση του με τον Μπλε Νείλο. Τα υψηλότερα τμήματα ονομάζονται "Νείλος της Βικτώριας" (μέσω της λίμνης Κιόγκα μέχρι την λίμνη Αλβέρτου), το επόμενο τμήμα ονομάζεται "Αλβέρτειος Νείλος" (μέχρι τα σύνορα με το Νότιο Σουδάν) και έπειτα "Ορεινός Νείλος" ή Μπαχρ-αλ-Τζαμπάλ (μέχρι τη λίμνη Νο). Ο "Λευκός Νείλος" μπορεί μερικές φορές να περιλαμβάνει και τις πηγές του στην λίμνη Βικτώρια, εκ των οποίων η πιο απόμακρη απέχει 3.700 χιλιόμετρα από τον λευκό Νείλο.

Τον 19ο αιώνα, η αναζήτηση που έκαναν διάφοροι Ευρωπαίοι για την πηγή του Νείλου επικεντρώθηκε κυρίως στον Λευκό Νείλο, η οποία είχε εξαφανιστεί στα βάθη της λεγόμενης "Σκοτεινότερης Αφρικής". Η πηγή του Λευκού Νείλου βρέθηκε το 1937 όταν ο Γερμανός Μπούρκχαρτ Βάλντεκερ ιχνηλάτησε την πηγή σε ένα ρέμα στο Ρουτόβου, στη βάση του όρους Κικίζι.