Veliki Tabor (Hırvatça: Büyük Kamp) Hırvatistan'ın kuzeybatısında, 15. yüzyılın ortalarından kalma bir kale ve müzedir. Kalenin bugünkü görünümü 16. yüzyıla kadar uzanmaktadır.

Kalenin çoğu, 1793 yılına kadar mülkiyetinde kalan Macar soylu Ráttkay ailesi tarafından yaptırılmıştır.

Pregrada'nın 8 km (5,0 mil) batısında, Desinić yakınlarındaki Zagorje bölgesinde, deniz seviyesinden 334 m (1,096 ft) yükseklikte yer almaktadır. Yaklaşık 3.340 m² (36.000 sq ft) alanı vardır. Kale, onu bir müze ve turistik site olarak yöneten devlete aittir.

Koruma araştırmasının sonuçları ve arkeolojik buluntuların analizi, Veliki Tabor'un en eski bölümünün 15. yüzyılın ortalarında inşa edildiğini göstermektedir.

Kale merkezinin en eski kısmı, üslup özellikleri Geç Gotik döneme ait olan merkezi kısmı olan beşgen kaledir. Kale, perde duvarlarla birbirine bağlanan yarım daire biçimli dört Rönesans kulesi ve kuzey giriş bölümünün duvarları ile çevrilidir. Kale merkezi, bir çiftlik ofisi, bir Rönesans kalesi, iki yarım daire (kuzey ve güney) muhafız binası ve dörtgen giriş kulesi ile dış savunma duvarı (en doğudan en batıya olan mesafe yaklaşık 225 metredir) ile çevrilidir. (yalnızca arkeolojik düzeyde mevcuttur) erişim yolunun içinden geçtiği.

2002'den beri Veliki Tabor, uluslararası bir kısa film festivaline ev sahipliği yapmaktadır.

Kale 6 Kasım 2008'den itibaren yenileme çalışmaları sırasında ziyarete kapatıldı. Bu yenilemeler Kasım 2011'de tamamlandı.

Orta Çağ'da Veliki Tabor, Hermann II, Kont'a aitti. Celje'nin. Oğlu Fridrik, fakir bir ailenin kızı olan Veronika'ya aşık oldu. Hermann, küçük bir soylu kadını gelini olarak kabul etmeyi reddetti. Onu büyücülükle suçladı ve boğuldu. Frederick'in Hermann'a karşı isyanı, Frederick'in hapsedilmesiyle sona erdi. Vücudu Veliki Tabor'da duvarla örülmüştü. Bazı hikayelere göre, Veronika'nın ağlaması hala kaleden duyulabiliyor.