Rajasthan, Nagda'daki Sahasra Bahu tapınakları veya Sasbahu Tapınakları, veerabadra'ya adanmış 10. yüzyılın sonlarına ait bir çift Hindu tapınağıdır. Tapınak tankına bakan bir platformu paylaşıyorlar ve tarz olarak benzerler, ancak biri diğerinden oldukça büyük. Daha büyük olan on yardımcı türbe ile çevrilidir, daha küçük olan dört tanedir; bunlardan bazılarının sadece bazları kaldı. Tapınaklar, biraz daha sonraki Māru-Gurjara mimarisinin birçok özelliğine sahiptir, ancak özellikle plan ve dış heykelde diğerlerinden yoksundur.

Yerel olarak Sas Bahu tapınakları olarak anılırlar ("Bin kollu bir" anlamına gelen orijinal Sahasra-Bahu'nun yerel bir bozulması, Vişnu'nun bir biçimi).

Nagda, bir zamanlar muhtemelen yöneticilerinden birinin başkenti olan Mewar'ın önemli bir şehriydi.

Her iki tapınağın da bir sığınağı, yan çıkıntılı mandapası ve açık bir sundurması vardır. Biraz harap olmuş shikhara'ları, birçok taretle birlikte tuğladan yapılmıştır. Daha küçük olan tapınağınki büyük ölçüde onarılmış, daha büyük olan ise kesik olarak kalmıştır. Platformun altında, ortada dört sütunlu ve dekoratif sivri kemerli torana tarzı bir giriş paravanı vardır.

İç kısımlar ve dış kısımlar, özellikle revakların çevresi cömertçe oyulmuştur, ancak çok fazla dış cepheleri sadedir.

Tapınağın çatısında lotus çiçeği resmi görülmektedir. İltutmish (o zamanın Delhi imparatoru) 1226'da Nagda'yı yok etti.

Tapınaklar, Hindistan Arkeolojik Araştırması'nın miras anıtları listesinde yer alıyor.

Adbhutji Shanthinath Jain Tirth veya antik bir Jain merkezi olan Nagahyuda Jain Mandir, yakınlarda, Bagela Gölü'nün yanında yer almaktadır.