ภูมิประเทศของความหวาดกลัว (ภาษาเยอรมัน: Topographie des Terrors) เป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์กลางแจ้งและในร่มในกรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่บน Niederkirchnerstrasse ซึ่งเดิมคือ Prinz-Albrecht-Strasse บนที่ตั้งของอาคาร ซึ่งในช่วงการปกครองของนาซีตั้งแต่ปี 1933 ถึง 1945 คือสำนักงานใหญ่ SS Reich Security ซึ่งเป็นสำนักงานใหญ่ของ Sicherheitspolizei, SD, Einsatzgruppen และ Gestapo
อาคารที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของ Gestapo และ SS ส่วนใหญ่ถูกทำลายโดยการทิ้งระเบิดของฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงต้นปี 1945 และซากปรักหักพังก็พังยับเยินหลังสงคราม เขตแดนระหว่างเขตยึดครองของอเมริกาและโซเวียตในเบอร์ลินวิ่งไปตามถนน Prinz-Albrecht-Strasse ดังนั้นถนนจึงกลายเป็นเขตแดนที่มีป้อมปราการ และกำแพงเบอร์ลินวิ่งไปตามด้านใต้ของถนน เปลี่ยนชื่อเป็น Niederkirchnerstrasse จากปี 1961 ถึง 1989 . กำแพงที่นี่ไม่เคยถูกรื้อถอน ส่วนที่ติดกับพื้นที่ภูมิประเทศของความหวาดกลัวเป็นส่วนที่ยาวที่สุดของกำแพงชั้นนอกที่ยังหลงเหลืออยู่ เนื่องจากส่วนที่ยาวกว่าของ East Side Gallery...อ่านต่อ
ภูมิประเทศของความหวาดกลัว (ภาษาเยอรมัน: Topographie des Terrors) เป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์กลางแจ้งและในร่มในกรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่บน Niederkirchnerstrasse ซึ่งเดิมคือ Prinz-Albrecht-Strasse บนที่ตั้งของอาคาร ซึ่งในช่วงการปกครองของนาซีตั้งแต่ปี 1933 ถึง 1945 คือสำนักงานใหญ่ SS Reich Security ซึ่งเป็นสำนักงานใหญ่ของ Sicherheitspolizei, SD, Einsatzgruppen และ Gestapo
อาคารที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของ Gestapo และ SS ส่วนใหญ่ถูกทำลายโดยการทิ้งระเบิดของฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงต้นปี 1945 และซากปรักหักพังก็พังยับเยินหลังสงคราม เขตแดนระหว่างเขตยึดครองของอเมริกาและโซเวียตในเบอร์ลินวิ่งไปตามถนน Prinz-Albrecht-Strasse ดังนั้นถนนจึงกลายเป็นเขตแดนที่มีป้อมปราการ และกำแพงเบอร์ลินวิ่งไปตามด้านใต้ของถนน เปลี่ยนชื่อเป็น Niederkirchnerstrasse จากปี 1961 ถึง 1989 . กำแพงที่นี่ไม่เคยถูกรื้อถอน ส่วนที่ติดกับพื้นที่ภูมิประเทศของความหวาดกลัวเป็นส่วนที่ยาวที่สุดของกำแพงชั้นนอกที่ยังหลงเหลืออยู่ เนื่องจากส่วนที่ยาวกว่าของ East Side Gallery ใน Friedrichshain เป็นส่วนหนึ่งของกำแพงด้านใน ซึ่งไม่สามารถมองเห็นได้จากเบอร์ลินตะวันตก
การจัดนิทรรศการครั้งแรกของไซต์นี้เกิดขึ้นในปี 1987 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการครบรอบ 750 ปีของกรุงเบอร์ลิน ห้องใต้ดินของสำนักงานใหญ่ของ Gestapo ซึ่งนักโทษการเมืองจำนวนมากถูกทรมานและประหารชีวิต ถูกพบและขุดค้น จากนั้นไซต์ดังกล่าวก็กลายเป็นอนุสรณ์สถานและพิพิธภัณฑ์ในที่โล่ง แต่ได้รับการคุ้มครองจากองค์ประกอบต่างๆ โดยหลังคา ให้รายละเอียดเกี่ยวกับประวัติการปราบปรามภายใต้พวกนาซี การขุดเกิดขึ้นร่วมกับนักวิจัยชาวเยอรมันตะวันออก และมีการจัดแสดงนิทรรศการร่วมกันทั้งที่ไซต์งานและในเยอรมนีตะวันออกในปี 1989
ในปี 1992 สองปีหลังจากการรวมตัวกันของเยอรมนี ได้มีการก่อตั้งมูลนิธิเพื่อดูแลสถานที่ และในปีถัดมา ได้เริ่มการแข่งขันทางสถาปัตยกรรมเพื่อออกแบบพิพิธภัณฑ์ถาวร ออกแบบโดยสถาปนิก Peter Zumthor อย่างไรก็ตาม การก่อสร้างหยุดชะงักเนื่องจากปัญหาด้านเงินทุนหลังจากสร้างแกนคอนกรีตแล้ว สิ่งนี้ยืนอยู่บนไซต์มาเกือบทศวรรษจนกระทั่งในที่สุดมันก็พังยับเยินในปี 2547 และเริ่มสร้างอาคารใหม่
การก่อสร้างศูนย์เอกสารใหม่ตามการออกแบบที่ได้รับรางวัลโดยสถาปนิก Ursula Wilms (Heinle, Wischer und Partner, Berlin) และภูมิสถาปนิก Heinz W. Hallmann (Aachen) เสร็จสิ้นในปี 2010 ศูนย์เอกสารแห่งใหม่เปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม 2010 โดยประธานาธิบดีแห่งสหพันธรัฐ Horst Köhler เนื่องในโอกาสครบรอบ 65 ปีของการสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง อาคารนิทรรศการและเอกสารใหม่ และพื้นที่ประวัติศาสตร์ที่ออกแบบใหม่ได้เปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้าชมเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม 2010
แสดงความเห็น