The Shaheed Minar (เบงกาลี: Shaheed Minar Shohid Minar "อนุสาวรีย์ผู้พลีชีพ") เป็นอนุสรณ์สถานแห่งชาติ ในกรุงธากา ประเทศบังกลาเทศ ก่อตั้งขึ้นเพื่อรำลึกถึงผู้เสียชีวิตในระหว่างการประท้วงภาษาเบงกาลีในปี 1952 ในปากีสถานตะวันออกในขณะนั้น

ในวันที่ 21 และ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495 นักศึกษาจากมหาวิทยาลัยธากาและวิทยาลัยการแพทย์ธากาและนักเคลื่อนไหวทางการเมืองถูกสังหารเมื่อกองกำลังตำรวจปากีสถานเปิดฉากยิงใส่ผู้ประท้วงชาวเบงกาลีที่เรียกร้องสถานะทางการสำหรับภาษาเบงกาลีของพวกเขา การสังหารหมู่เกิดขึ้นใกล้กับวิทยาลัยการแพทย์ธากาและสวนรามนาในกรุงธากา อนุสาวรีย์ชั่วคราวถูกสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์โดยนักศึกษาวิทยาลัยการแพทย์ธากาและสถาบันการศึกษาอื่น ๆ แต่ในไม่ช้าก็พังยับเยินเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์โดยกองกำลังตำรวจปากีสถาน

ขบวนการทางภาษาได้รับแรงผลักดัน และหลังจากการต่อสู้อันยาวนาน เบงกาลีได้รับสถานะอย่างเป็นทางการในปากีสถาน (กับอูรดู) ในปีพ.ศ. 2499 เพื่อรำลึกถึงผู้ตาย Shaheed Minar ได้รับการออกแบบและสร้างโดยประติมากรชาวบังคลาเทศ Hamidur Rahman ใน ความร่วมมือกับโนเวรา อาห์เหม็ด การก่อสร้างล่าช้าออกไปโดยกฎอัยการศึก แต่ในที่สุดอนุสาวรีย์ก็เสร็จสมบูรณ์ในปี 2506 และตั้งอยู่จนกระทั่งสงครามปลดแอกบังกลาเทศในปี 2514 เมื่อมันถูกรื้อถอนอย่างสมบูรณ์ในระหว่างปฏิบัติการเสิร์ชไลท์ หลังจากที่บังกลาเทศได้รับเอกราชในปีนั้น ก็มีการสร้างใหม่ มันถูกขยายในปี 1983

กิจกรรมระดับชาติ การไว้ทุกข์ วัฒนธรรม และกิจกรรมอื่น ๆ จัดขึ้นทุกปีในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ (Ekushey กุมภาพันธ์) เนื่องในวันเคลื่อนไหวทางภาษาหรือ Shaheed Dibas (ผู้เสียสละ) ' วัน) ซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่ Shaheed Minar ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2543 วันที่ 21 กุมภาพันธ์ ถือเป็นวันภาษาแม่สากล