ถนนอ็อกซ์ฟอร์ดเป็นถนนสายหลักในเมืองเวสต์มินสเตอร์ทางฝั่งตะวันตกของลอนดอน โดยวิ่งจากถนนท็อตแนมคอร์ตไปยังถนนมาร์เบิลอาร์ชผ่านออกซ์ฟอร์ดเซอร์คัส เป็นถนนช้อปปิ้งที่พลุกพล่านที่สุดในยุโรป โดยมีผู้เข้าชมประมาณครึ่งล้านคนต่อวัน และในปี 2555 มีร้านค้าประมาณ 300 แห่ง ถูกกำหนดให้เป็นส่วนหนึ่งของ A40 ซึ่งเป็นถนนสายหลักระหว่างลอนดอนและฟิชการ์ด แม้ว่าจะไม่ได้ลงนามในลักษณะนี้ และการจราจรก็จำกัดเฉพาะรถประจำทางและแท็กซี่เท่านั้น

แต่เดิมถนนนี้เป็นส่วนหนึ่งของ Via Trinobantina ซึ่งเป็นถนนโรมันระหว่าง Essex และ Hampshire ผ่านทางลอนดอน ถนนนี้เป็นที่รู้จักในชื่อถนนไทเบิร์นในยุคกลาง เมื่อเป็นที่รู้กันดีว่ามีการแขวนคอนักโทษในที่สาธารณะที่ Tyburn Gallows ถนนแห่งนี้กลายเป็นที่รู้จักในชื่อถนนอ็อกซ์ฟอร์ด และต่อมาเป็นถนนอ็อกซ์ฟอร์ด ในศตวรรษที่ 18 และเริ่มเปลี่ยนจากการใช้ที่อยู่อาศัยเป็นเชิงพาณิชย์และการค้าปลีกในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ซึ่งดึงดูดผู้ค้าริมถนน นักเล่นกลที่มีความมั่นใจ และการค้าประเวณี ห้างสรรพสินค้าแห่งแรกในสหราชอาณาจักรเปิดขึ้นในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 รวมถึง Selfridges, John Lewis & Partners และ HMV ต่างจากถนนช้อปปิ้งที่อยู่ใกล้เคียง เช่น บอนด์สตรีท โดยยังคงรักษาองค์ประกอบของการซื้อขายในตลาดล่างควบคู่ไปกับร้านค้าปลีกที่มีชื่อเสียงอื่นๆ ถนนสายนี้ประสบกับการระเบิดอย่างหนักในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และร้านค้าเก่าแก่หลายแห่งรวมถึง John Lewis & Partners ถูกทำลายและสร้างใหม่ทั้งหมดตั้งแต่เริ่มต้น

แม้จะมีการแข่งขันจากศูนย์การค้าอื่นๆ เช่น Westfield Stratford City และ Brent Cross Shopping Centre แต่ถนนอ็อกซ์ฟอร์ดก็ยังคงเป็นที่ต้องการสูงในฐานะร้านค้าปลีก โดยมีหลายสาขาที่มีร้านเรือธงอยู่บนถนนและมี จำนวนอาคารที่จดทะเบียน การเปิดไฟคริสต์มาสประจำปีโดยคนดังเป็นงานที่ได้รับความนิยมมาตั้งแต่ปี 2502 ในฐานะที่เป็นพื้นที่ค้าปลีกยอดนิยมและเป็นทางสัญจรหลักสำหรับรถบัสและแท็กซี่ในลอนดอน ถนนอ็อกซ์ฟอร์ดต้องทนทุกข์ทรมานจากการจราจรคับคั่ง ความคับคั่งของถนน คนเดินถนน ประวัติความปลอดภัยที่ไม่ดี และมลภาวะ Transport for London (TfL) ได้นำรูปแบบการจัดการจราจรต่างๆ มาใช้ รวมถึงการห้ามใช้ยานพาหนะส่วนตัวในช่วงเวลากลางวันของวันธรรมดาและวันเสาร์ และปรับปรุงทางม้าลายให้ดีขึ้น