Bamyan หรือ Bamyan Valley (; (Dari: بامیان) สะกดว่า Bamiyan หรือ Bamian เป็นเมืองหลวงของจังหวัด Bamyan ในภาคกลางของอัฟกานิสถาน มีประชากรประมาณ 70,000 คน ทำให้เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดใน Hazarajat Bamyan อยู่ที่ระดับความสูง สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 8,366 ฟุต (2,550 ม.) สนามบิน Bamyan ตั้งอยู่ใจกลางเมือง ระยะทางขับรถระหว่าง Bamyan และ Kabul ทางตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 180 กิโลเมตร (110 ไมล์) The Band-e-Amir National สวนสาธารณะอยู่ทางทิศตะวันตก ขับรถประมาณครึ่งชั่วโมงจากเมืองบัมยาน

Bamyan ถูกเรียกโดยบางคนว่า "ส่องแสง" และ "หุบเขาแห่งเทพเจ้า" มีสถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่งใกล้เมือง รวมทั้งพระพุทธรูปของ Bamyan ซึ่งแกะสลักเป็นหน้าผาทางด้านเหนือของเมือง Bamyan ใน CE ศตวรรษที่ 6 และ 7 ซึ่งสืบเนื่องมาจากกฎของ Hephthalite สถานที่ท่องเที่ยวอื่นๆ ใกล้เมือง ได้แก่ Shahr-e Gholghola และ Zuhak ในปี 2551 พบว่า Bamyan เป็นบ้านของภาพเขียนสีน้ำมันที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ในช่วงปลายศตวรรษที่ 10 มีวัฒนธรรมทางพุทธศาสนาซึ่งพระภิกษุหลายพันรูปอาศัยอยู่ในถ้ำที่แกะสลักไว้บนภูเขา 53 เมตรที่เรียกว่า Salsal และ 35 เมตรที่รู้จักกันในชื่อ Shahmama เป็นพระพุทธรูปยืนสูงและอนุสาวรีย์ที่รู้จักกันดีที่สุดที่ชาวพุทธทิ้งไว้ซึ่งถูกทำลายโดยกลุ่มตอลิบานในปี 2544 นอกจากนี้ยังมีสถานที่ทางวัฒนธรรมหลายแห่งที่เหลือจากทั้ง พุทธและอิสลามในยุคหลังของหุบเขา หลังจากการโค่นอำนาจของกลุ่มตอลิบานในปี 2545 มีความพยายามอย่างมากในการรักษาอนุสรณ์สถานทางวัฒนธรรมในหุบเขา เมือง Bamyan มีสี่อำเภอและเนื้อที่รวม 3,539 เฮกตาร์ จำนวนที่อยู่อาศัยทั้งหมดในเมืองนี้คือ 4,435

หุบเขา Bamyan เป็นจุดที่พุทธศาสนาขยายตัวทางทิศตะวันตกมากที่สุดและเป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญในช่วงสหัสวรรษที่สอง เป็นสถานที่ที่ตะวันออกพบตะวันตก และโบราณคดีเผยให้เห็นการผสมผสานของอิทธิพลกรีก เตอร์ก เปอร์เซีย จีนและอินเดีย หุบเขานี้เป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่สุดของอัฟกานิสถาน

เมือง Bamyan เข้าร่วมเครือข่ายเมืองสร้างสรรค์ของยูเนสโกในฐานะเมืองหัตถกรรมและศิลปะพื้นบ้านในปี 2560 "ยูเนสโกตั้งข้อสังเกตว่าหุบเขา Bamiyan เป็นการแสดงออกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของชาวตะวันตก พระพุทธศาสนา". ปัจจุบัน บามิยันได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก

เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2564 บัมยานถูกนักรบตอลิบานยึดอีกครั้ง กลายเป็นเมืองหลวงของจังหวัดที่ 29 ที่กลุ่มตอลิบานยึดครองได้ การรุกของตอลิบานในปี 2564 ที่กว้างขึ้น