Vieux Lyon (w języku angielskim: Stary Lyon) to największa renesansowa dzielnica Lyonu. W 1964 roku Vieux-Lyon, najstarsza dzielnica miasta, stała się pierwszym miejscem we Francji chronionym na mocy prawa Malraux w celu ochrony francuskich zabytków kultury. Zajmujący powierzchnię 424 hektarów między wzgórzem Fourvière a rzeką Saoną, jest jedną z najbardziej rozległych dzielnic renesansowych w Europie. Istnieją trzy odrębne sekcje: Saint Jean, Saint Paul i Saint Georges. W 1998 roku Vieux Lyon został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO wraz z innymi dzielnicami Lyonu ze względu na jego historyczne znaczenie i architekturę.

Dzielnica Saint Jean w średniowieczu była centrum władzy politycznej i religijnej . Katedra św. Jana, siedziba arcybiskupa Lyonu (zwanego też prymasem Galii), jest dobrym przykładem architektury gotyckiej. Przylegająca do katedry Manécanterie jest jedną z niewielu zachowanych budowli romańskich w Lyonie. Dawna szkoła chóralna, obecnie mieści muzeum skarbów katedralnych. W Saint Jean znajduje się również Muzeum Miniatur i Planów Filmowych, mieszczące się w budynku, który w XV wieku był karczmą pod Złotym Krzyżem.

Sekcja Saint-Paul w XV i XVI wieku zamieszkiwała głównie włoskich bankierów-kupców. Zamieszkali tu okazałe miejskie rezydencje zwane hôtels particuliers. Hôtel Bullioud i Hôtel de Gadagne to dwa przykłady, a w tym ostatnim mieści się obecnie Muzeum Historyczne Lyonu i Międzynarodowe Muzeum Lalek. Loge du Change jest świadectwem okresu, w którym targi wzbogacały miasto. Kościół św. Pawła z romańską wieżą latarniową i iglicą wyznacza północny kraniec sekcji.

Sekcja Saint Georges była domem dla tkaczy jedwabiu, którzy osiedlili się w sekcji od XVI wieku. Później przenieśli się na wzgórze Croix Rousse w XIX wieku. W 1844 roku architekt Pierre Bossan przebudował kościół św. Jerzego nad brzegiem Saony w stylu neogotyckim. W średniowieczu, kiedy między wzgórzem a Saoną było tylko kilka równoległych ulic, zbudowano pierwsze trabule. Traboule, wywodzące się z łac. trans-ambulare, oznaczające przejście, to korytarze przechodzące przez budynki i ich dziedzińce, łączące bezpośrednio jedną ulicę z drugą. W trabulach zachowała się duża liczba galerii i spiralnych schodów.