Kolej zębata Vall de Núria (kataloński: Cremallera de Núria, IPA: [kɾəməˈʎeɾə ðə ˈnuɾiə]) to kolejka górska w Pirenejach na północy Katalonii w Hiszpanii. Linia łączy Ribes de Freser z Queralbs i Vall de Núria w Ripollès w Gironie. Ponieważ Queralbs jest najwyższym punktem w dolinie, do którego można dotrzeć drogą, kolej zębata jest – wraz ze starym szlakiem dla pieszych / mułów – jedynym sposobem na dotarcie do sanktuarium i ośrodka narciarskiego w Nurii.

Linia została otwarta 22 marca 1931 r. i od początku była zasilana elektrycznie. Stało się częścią Ferrocarrils de la Generalitat de Catalunya (FGC) 2 stycznia 1984 roku i pozostaje ich własnością. Linia łączy się z główną linią R3 w Ribes de Freser, ale stacje mają osobny dostęp.

Linia ma długość 12,5 km (7,8 mi) i ma rozstaw torów 1000 mm (3 ft 3+3⁄8 w). Pierwsze 5,5 km (3,4 mili) linii obsługiwane jest przez konwencjonalną przyczepność szynową. Pozostała część linii eksploatowana jest jako kolej zębata w systemie Abt z maksymalnym nachyleniem 15%. W sumie linia pokonuje różnicę wysokości 1062 m (3484 stóp). Linia jest zelektryfikowana napowietrznym zasilaniem o napięciu 1500 V DC.

Na linii istnieją trzy generacje taboru. Pierwotny tabor składał się z samochodów osobowych ciągniętych przez cztery sześciokołowe lokomotywy elektryczne o numerach E1-E4, zbudowane przez SLM i BBC w latach 1930–31. Uzupełniły je cztery dwuwagonowe pociągi elektryczne o numerach A5-A8, zbudowane przez SLM i BBC w 1985 roku.

Ostatnia generacja jest reprezentowana przez dwa niskopodłogowe wagony z silnikiem elektrycznym typu Stadler GTW o numerach A10-A11, zbudowane przez Stadler Rail w Szwajcarii w 2003 roku. Linia posiada również lokomotywę spalinową D9, stosowany w pociągach roboczych oraz do pchania pługu śnieżnego.

Wagony A10 i A11 są identyczne z taborem kolei zębatej Montserrat. Linia Montserrat jest również własnością FGC, a niektóre zapasy są dzielone między liniami. Lokomotywa E4 zostaje przekazana do użytku w pociągach roboczych.