Noria z Hamy (arab. نواعير حماة) to seria 17 norii, historycznych maszyn do podnoszenia wody nawadnianie wzdłuż rzeki Orontes w mieście Hama w Syrii. Są to wysokie koła wodne z przypominającymi pudełka pojemnikami na wodę osadzonymi wokół ich obręczy. Gdy rzeka płynie, wpycha te zbiorniki pod wodę, gdzie szybko się napełniają, a następnie wjeżdża na szczyt koła, gdzie opróżniają się do akweduktu. Akwedukt może transportować wodę do zasilania budynków, ogrodów i pól uprawnych.

Zachowano siedemnaście oryginalnych norii Hamy. Wyróżniają się średniowiecznym pochodzeniem, dużą liczbą i ogromnymi rozmiarami dwóch z nich – przez prawie 500 lat były to najwyższe koła wodne na świecie. W XXI wieku noria Hamy nie dostarcza już wody, ale jest obchodzona jako przykład zaawansowanej technologii zaopatrzenia w wodę w średniowiecznych społeczeństwach muzułmańskich oraz ze względu na uderzające widoki i dźwięki, jakie wydają podczas obracania się. W 2006 roku starsza z dwóch gigantycznych norii, Noria al-Muhammadiya (1361 n.e.), została uznana przez Amerykańskie Stowarzyszenie Inżynierów Mechaników za obiekt historyczny w dziedzinie inżynierii mechanicznej, jako znaczący krok naprzód w technologii na arenie międzynarodowej.