Jedno z miast biblijnych, pierwotnie zasiedlonych przypuszczalnie przez Izraelitów ze szczepu Kaleba (1 Krn 2,42; 4,21), potem z reszty plemienia Judy (Joz 15,44, Mi 1,15). W czasach królewskich zostało ufortyfikowane (2 Krn 11,8) za panowania Roboama. Zanikło po podboju Judy przez Nabuchodonozora wskutek tzw. trzeciego przesiedlenia ludności (582–581 p.n.e.). Odbudowane w czasach hellenistycznych pod nazwą Marisa (Μαρίση) i zasiedlone głównie przez Idumejczyków, znajdowało się przemiennie pod władzą egipskich Lagidów i syryjskich Seleucydów, odgrywając znaczącą rolę w trakcie powstania Machabeuszów (2 Mch 12,35). Ostatecznie, według przekazu Józefa Flawiusza, zostało w 112 p.n.e. zdobyte przez Jana Hirkana i trwale opanowane przez Hasmoneuszów (Dawne dzieje Izraela XXII 9,1). Opuszczone zostało dopiero po gruntownym zniszczeniu go w 40 p.n.e. przez sprzymierzonych Partów w trakcie konfliktu o panowanie nad Judeą pomiędzy Antygonem Matatiaszem a popieranym przez Rzymian Herodem.
![[node:title]](/sites/default/files/styles/640x320/public/default_images/default_0.JPG.webp?itok=aqV9zhFR)
Dodaj komentarz