Cimitero Monumentale [tʃimiˈtɛːro monumenˈtaːle] („Monumentalny Cmentarz”) to jeden z dwóch największych cmentarzy w Mediolanie we Włoszech, drugi to Cimitero Maggiore. Jest znany z wielu artystycznych grobowców i pomników.

Zaprojektowany przez architekta Carlo Maciachiniego (1818–1899) planowano scalić w jednym miejscu kilka małych cmentarzy, które kiedyś były rozrzucone po całym mieście.

Oficjalnie otwarty w 1866 roku, od tego czasu jest wypełniony szeroką gamą współczesnych i klasycznych rzeźb włoskich, a także greckich świątyń, wyszukanych obelisków i innych oryginalnych dzieł, takich jak zmniejszona wersja Kolumny Trajana. Wiele grobowców należy do znanych dynastii przemysłowców i zostało zaprojektowanych przez takich artystów jak Adolfo Wildt, Giò Ponti, Arturo Martini, Agenore Fabbri, Lucio Fontana, Medardo Rosso, Giacomo Manzù, Floriano Bodini i Giò Pomodoro.

Główne wejście prowadzi przez duży Famedio , masywny neo-średniowieczny budynek w stylu Hall of Fame , wykonany z marmuru i kamienia, w którym znajdują się groby niektórych najbardziej szanowanych obywateli miasta i kraju, w tym pisarza Alessandro Manzoni.

Civico Mausoleo Palanti, zaprojektowane przez architekta Mario Palanti, to grobowiec zbudowany dla zasłużonych "Milanesi", czyli obywateli Mediolanu. Pomnik około 800 mediolańczyków zabitych w nazistowskich obozach koncentracyjnych znajduje się w centrum i jest dziełem grupy BBPR, utworzonej przez czołowych przedstawicieli włoskiej architektury racjonalistycznej, w tym Gianluigi Banfi.

Na cmentarzu znajduje się wydzielona część dla osób spoza religii katolickiej oraz część żydowska.

Przy wejściu znajduje się stała ekspozycja rycin, fotografii i map przedstawiających historyczny rozwój cmentarza. Obejmuje dwie karawany elektryczne na baterie zbudowane w latach dwudziestych XX wieku.