Il Porcellino (Italiaans "knorretje") is de lokale Florentijnse bijnaam voor de bronzen fontein van een everzwijn. De fonteinfiguur werd kort voor 1634 gebeeldhouwd en gegoten door barokmeester Pietro Tacca (1577-1640), naar een Italiaanse marmeren kopie van een origineel Hellenistisch marmer, destijds in de Groothertogelijke collecties en vandaag te zien in het klassieke gedeelte van de Uffizi-museum. Het origineel, dat in Rome werd gevonden en halverwege de 16e eeuw door de Medici naar Florence werd overgebracht, werd vanaf het moment van zijn herontdekking in verband gebracht met het Calydonische everzwijn uit de Griekse mythe.

Tacca's brons, dat verduisterde het Romeinse marmer dat als model diende, was oorspronkelijk bedoeld voor de Boboli-tuin en verhuisde vervolgens naar de Mercato Nuovo in Florence, Italië; de fontein werd oorspronkelijk op het oosten geplaatst, in via Calimala, voor de apotheek die door associatie de naam Farmacia del Cinghiale (Italiaans voor "zwijn") heeft gekregen. Om meer ruimte voor marktverkeer te krijgen, werd het later verplaatst naar de zuidkant, waar het nog steeds een van de meest populaire functies voor toeristen is. Het huidige beeld is een moderne kopie, gegoten in 1998 door Ferdinando Marinelli Artistic Foundry en vervangen in 2008, terwijl Tacca's brons wordt bewaard in het nieuwe Museo Stefano Bardini in Palazzo Mozzi.

Bezoekers van Il Porcellino steek een munt in de gapende kaken van het zwijn, met de bedoeling het door het onderliggende rooster te laten vallen voor geluk, en ze wrijven over de snuit van het zwijn om een u200bu200bterugkeer naar Florence te verzekeren, een traditie die de Schotse literaire reiziger Tobias Smollett al opgemerkt in 1766, waardoor de snuit in een staat van gepolijste glans is gehouden, terwijl de rest van het lichaam van het zwijn is gepatineerd tot een dof bruinachtig groen.