Het klooster van San Lorenzo de Trasouto, momenteel de pazo de San Lorenzo genoemd, is een complex van gebouwen van monastieke oorsprong in Santiago de Compostela, met name in de gebied buiten de muren, buiten het ommuurde gebied van de stad. Ondanks dat de eerste gebouwen dateren uit 1216, zal het doorheen de geschiedenis een reeks aanpassingen ondergaan, zowel in de 15e als in het begin van de 16e eeuw, momenten waarop uitbreidingen werden gemaakt, zoals die van de sacristie.^[1]u200b

Het werd uiteindelijk omgevormd tot een gebouw voor privégebruik en hernoemde het een pazo, na de confiscatie van Juan Álvarez Mendizábal, al in de 19e eeuw.^[2]u200b

In 1979 werd het uitgeroepen tot nationaal monument.^{[2]< /omhoog>u200b}

In 2015, bij de goedkeuring door Unesco van de uitbreiding van de Camino de Santiago in Spanje tot «Caminos de Santiago de Compostela: Camino Francés y Caminos del Norte de España», stuurde Spanje als documentatie een «Inventaris Retrospective - Associated Components» (Retrospective Inventory - Associated Components) waarin het klooster van San Lorenzo de Trasouto voorkomt in nr. 848. ^[3]u200b