Pattadakal, ook wel Paṭṭadakallu of Raktapura genoemd, is een complex van hindoeïstische en jaïnistische tempels uit de 7e en 8e eeuw in het noorden van Karnataka (India ). Dit UNESCO-werelderfgoed ligt op de westelijke oever van de Malaprabha-rivier in het district Bagalakote, op 23 km van Badami en ongeveer 9,7 km van Aihole, beide historisch belangrijke centra van Chalukya-monumenten. Het monument is een beschermd gebied volgens de Indiase wet en wordt beheerd door de Archaeological Survey of India (ASI).

UNESCO heeft Pattadakal beschreven als "een harmonieuze mix van architecturale vormen uit Noord- en Zuid-India" en een illustratie van "eclectische kunst" op zijn hoogtepunt. De hindoetempels zijn over het algemeen gewijd aan Shiva, maar elementen van de theologie en legendes van het Vaishnavisme en het Shaktisme komen ook aan bod. De friezen in de hindoetempels vertonen verschillende Vedische en Puranische concepten, verbeelden verhalen uit de Ramayana, de Mahabharata, de Bhagavata Purana, evenals elementen van andere hindoeteksten, zoals de Panchatantra en de Kirātārjunīya. De Jain-tempel is alleen gewijd aan een enkele Jina. De meest verfijnde tempels, met complexe friezen en een combinatie van noordelijke en zuidelijke stijlen, zijn te vinden in de Papanatha- en Virupaksha-tempels. De Virupaksha-tempel is een actief huis van hindoe-aanbidding.

De rivier de Mallaprabha, een zijrivier van de Krishna-rivier die dwars door de vallei van de omringde bergen en de vlakten loopt, is van groot belang en heeft een grote plaats in deze geschiedenis van Zuid-India. De oorsprong van deze rivier is van Kanakumbi, het district Belagavi in u200bu200bde westelijke ghats-regio stroomt naar de oostkant. Slechts 1 km voordat het Pattadakkal bereikt, begint het van zuid naar noord te stromen. Volgens de hindoeïstische traditie wordt een rivier die in noordelijke richting stroomt ook Uttaravahini . genoemd