Lab-i Hauz (Oezbeeks: Labihovuz, Tadzjieks: Лаби Ҳавз, geromaniseerd: Labi Havz, Perzisch: لب حوض, romanized: Lab-e Howz< /span>, wat in het Perzisch "bij het zwembad" betekent), ook wel bekend als Lyab-i Khauz, een Russische benadering, is de naam van het gebied rond een van de weinige overgebleven hauz zwembaden die bewaard zijn gebleven in de stad Bukhara, Oezbekistan. Tot de Sovjetperiode waren er veel van dergelijke poelen, die de belangrijkste waterbron van de stad waren, maar ze waren berucht vanwege het verspreiden van ziekten en werden meestal in de jaren twintig en dertig gedempt.

Het Lab-i Hauz heeft het overleefd omdat het het middelpunt is van een magnifiek architectonisch ensemble, ontstaan u200bu200bin de 16e en 17e eeuw, dat sindsdien niet significant is veranderd. Het Lab-i Hauz-ensemble, dat aan drie kanten het zwembad omringt, bestaat uit de Kukeldash Madrasah (1568-1569, de grootste madrasa van de stad), aan de noordkant van het zwembad, en twee religieuze gebouwen gebouwd door Nadir Divan-Beghi: een khanqah (1620; Oezbeeks: xonaqah, wat een logement voor rondtrekkende soefi's betekent) en een madrasa (1622) , die respectievelijk aan de west- en oostzijde van het zwembad staan. De kleine Qāzī-e Kalān Nasreddīn madrasa (nu gesloopt) bevond zich vroeger naast de Kukeldash madrasah.