Aan de bouw van de Via Appia werd in 312 v.Chr. begonnen op initiatief van Appius Claudius Caecus, naar wie de weg werd genoemd. De weg werd aangelegd tijdens de Tweede Samnitische Oorlog om een snelle troepenverplaatsing mogelijk te maken, maar hij kreeg ook een enorm economisch belang, voor vervoer van goederen en personen tussen Rome en Campanië en verder. De weg liep aanvankelijk tot Capua, later is hij doorgetrokken via Malventum en Tarentum naar Brundisium.

Vanwege het belang van de weg kreeg hij de bijnaam regina viarum (koningin der wegen). De landschappelijke schoonheid van het traject kan hierbij echter eveneens een rol hebben gespeeld. Zeker is dat de weg zeer druk begaan werd door zwaar beladen karren, want deze sporen kan men in het wegdek terugvinden.

De huidige Strada Statale 7, aangelegd vanaf de jaren '20, volgt in grote lijnen dezelfde route als de Via Appia. Deze weg wordt daarom ook wel de Via Appia Nuova genoemd.

De oude weg is slechts op enkele plekken bewaard gebleven: net onder Rome (in het archeologisch park Via Appia Antica, tussen Fondi en Itri, nabij Minturno en nabij Egnazia.

Mijl vijf en zes vanaf Rome zijn sinds de 17e eeuw veelvuldig in beeld gebracht door diverse beeldmakers, met foto's, gravures en tekeningen. Ook zijn er al jarenlang archeologische onderzoeken gaande die veel inzicht geven in de diverse grafmonumenten. Door data uit allerlei bronnen te combineren met beelden uit het verleden kan de rijke geschiedenis van de weg zichtbaar worden gemaakt.