Het Nampa-beeldje (ook bekend als de Nampa-afbeelding of de Nampa-pop) is een gebakken klei van 38 mm (1,5 inch) pop gevonden in de buurt van Nampa, Idaho, in 1889. Het beeldje is rood geverfd, mogelijk als gevolg van ijzeroxide-afzetting, en toont een vrouwenfiguur met sieraden en kleding. Het artefact is het onderwerp geweest van aanzienlijke controverse over zijn schijnbare leeftijd. Hoewel de hedendaagse consensus onder wetenschappers luidt dat de pop bedrog is, schatten de eerste schattingen van het artefact de leeftijd op 2 miljoen jaar oud, wat aanzienlijk ouder is dan alle andere klei-artefacten en de aankomst van de mensheid in Amerika.

Hoewel archeologen hebben gedebatteerd over de vraag of het beeldje bedrog was of niet, is de consensus dat het artefact geen 2 miljoen jaar oud is. Archeologen George Frederick Wright, William Henry Holmes en Keith Fitzpatrick-Matthews hebben betoogd dat het object snel daalde als gevolg van een geologisch fenomeen of werd verplaatst door het boormechanisme dat oorspronkelijk het beeldje blootlegde. Hoewel Wright een groot voorstander was van de geldigheid van het object, schatte hij de leeftijd in termen van duizenden jaren. Wright's steun voor de echtheid van het Nampa-beeldje is zwaar bekritiseerd omdat het religieus gemotiveerd is. Daniel Garrison Brinton en John W. Powell voerden aan dat het artefact een 19e-eeuwse pop was, gemaakt door de Pocatello-indianen, terwijl moderne archeologen ervan overtuigd waren dat het artefact bedrog was. Leden van de Pocatello Native American-stam hebben ook bevestigd dat het beeldje bedrog was. Vanwege de controverse rond de leeftijd van het artefact zijn er veel complottheorieën ontstaan u200bu200brond de oorsprong van het artefact.