Het fort werd door de Venetianen tussen 1523 en 1540 gebouwd in de plaats van een tot ruïne vervallen toren. Na de sloop werd begonnen met de basis van het fort. Om deze op de ontsluiting te bouwen, vulden de Venetianen oude schepen met stenen uit Dia en de baai van Fraskia en brachten ze tot zinken. In 1533 werd een groot wit reliëf met de leeuw van Sint Marcus boven de ingang van het fort geplaatst. Er zijn in totaal drie reliëfs aangebracht in de gevels van Koulés. Het fort werd voltooid in 1540 en onderging vervolgens herhaalde reparaties als gevolg van slijtage door de golven. Ook werd de geteisterde noordwestkant versterkt met nieuwe keien en beschermende dijken.

Tijdens de Ottomaanse periode werd er een moskee en een kleine vuurtoren op gebouwd. Het werd ingericht als gevangenis en vrijheidsstrijders waaronder ook Daskalogiannis werden hier gevangen gehouden.

Aan het begin van de 20e eeuw werden er gebouwen gebouwd op het dak van Koulés ten dienste van de vuurtorenwachter en zeeverkenners. Ook werden ongeveer 1920 elektriciteitspalen en een kraan toegevoegd. Door de uitbreiding van de pier verbeterde de stabiliteit van het fort. Bij een bombardement tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de kraan vernietigd. De eerste restauratiewerken van het fort begonnen in 1959 en werden uitgevoerd onder toezicht van Stylianos Alexios. Ze omvatten de vervanging van afbrokkelende Ottomaanse wallen door nieuwe en het verwijderen van moderne toevoegingen. In de periode tussen 1972 en 1975 vonden intensievere werkzaamheden plaats met als doel het fort om te vormen tot een te bezoeken monument, met werkzaamheden aan het dak, zoals de aanleg van kanonpoorten, een omlopende verhoogde gang en borstweringen op de dakramen en configuratie van de binnenruimtes.