De Samariakloof (Grieks: Φαράγγι Σαμαριάς) is een kloof op het Griekse eiland Kreta. Sinds 1962 is het een nationaal park. De engte ligt in het gebergte Lefka Ori en is zestien kilometer lang.
Op sommige plaatsen zijn de wanden 500 meter hoog, terwijl op het smalste punt de wanden slechts vier meter uit elkaar liggen. Het smalste punt wordt ook wel de IJzeren Poort genoemd (in het Grieks 'Sideroportes'). Het begin van de kloof bevindt zich op 1250 meter hoogte, in de buurt van het dorp Omalos. De Samariakloof komt uit in de Libische Zee, bij het plaatsje Agia Roumeli.
In 1962 is het gebied van de Samariakloof uitgeroepen tot nationaal park omdat er bijzondere planten groeien en zeldzame dieren leven, zoals de bedreigde Kri-Kri-geit. In de kloof ligt het dorpje Samaria, dat sinds 1965 niet meer wordt bewoond. Tussen de huisjes en ruïnes wandelen de Kri-Kri's ook vandaag de dag soms nog rond.
Ook vindt men in de kloof enkele kleine Byzantijnse kapelletjes, onder andere gewijd aan de Heilige Nicolaas en Jezus Christus, vaak in de buurt van een waterbron. Rondom deze bronnen (in totaal negen voortdurend stromende kranen) zijn rustplaatsen gebouwd, die op hun beurt vaak de naam van de kapel of nederzetting dragen.
Reactie toevoegen