Kedarnath-tempel (Sanskriet: केदारनाथ मंदिर, IAST: Kēdāranātha Mandira, lit. 'tempel van de God van het veld') is een hindoetempel gewijd aan Lord Shiva . De tempel bevindt zich in het Garhwal Himalaya-gebergte in de buurt van de Mandakini-rivier in Uttarakhand, India. Vanwege extreme weersomstandigheden is de tempel alleen tussen april (Akshaya Tritiya) en november (Kartik Purnima, de volle herfstmaan) open voor het grote publiek. Tijdens de winters wordt de vigraha (godheid) van de tempel naar Ukhimath gedragen om de komende zes maanden te worden aanbeden. Kedarnath wordt gezien als een homogene vorm van Shiva, de 'Lord of Kedarkhand', de historische naam van de regio.[1]

De tempel is niet direct bereikbaar over de weg en moet worden bereikt via een klim van 22 kilometer (14 mijl) bergopwaarts vanuit Gaurikund. Pony-, muilezel- en manchan-diensten zijn beschikbaar om de tempel te bereiken. Volgens hindoeïstische legendes werd de tempel oorspronkelijk gebouwd door de Pandava's en is het een van de twaalf Jyotirlinga's, de heiligste hindoeïstische heiligdommen van Shiva.[2] De Pandava's zouden Shiva hebben behaagd door boete te doen in Kedarnath.[3] [2] De tempel is een van de vier belangrijkste locaties in de Chota Char Dham-bedevaart van India in de noordelijke Himalaya. Het is de eerste van de Panch Kedar-bedevaartsoorden. Deze tempel is de hoogste van de 12 Jyotirlingas.[4] Het is een van de 275 paadal petra sthalams uiteengezet in de Tevaram. Het is een heilige Tamil Shaivite-tekst die in de 6e en 7e eeuw is geschreven door 63 heiligen die Nayanars worden genoemd. Deze tempel wordt gezongen door Thirugnanasambandar, Appar, Sundarar en Sekkizhar in hun Tevaram teksten.[5]

Kedarnath was het zwaarst getroffen gebied tijdens de plotselinge overstromingen van 2013 in Noord-India. Het tempelcomplex, de omliggende gebieden en de stad Kedarnath hebben veel schade opgelopen. Toch heeft de tempelstructuur geen noemenswaardige schade opgelopen, afgezien van enkele scheuren aan één kant van de vier muren veroorzaakt door het stromende puin uit de hogere bergen. Een grote rots tussen het puin fungeerde als een barrière en beschermde de tempel tegen de overstroming. De omliggende panden en andere gebouwen in het marktgebied werden zwaar beschadigd.[6]