Imamzadeh Ahmad (Perzisch: امامزاده احمد) is een imamzadeh in Isfahan, Iran. De Imamzadeh omvat een tombe, met in het noorden en westen twee iwans; het graf kijkt uit op een enorme tuin waar verschillende beroemde mensen, zoals de dochter van Amir Kabir en de zus en vrouw van Naser al-Din Shah, begraven liggen. De emamzadeh zelf was waarschijnlijk de zoon van sultan Ali, die begraven is in Mashhad-e Ardehal.

Het oudste deel van het bouwwerk is een enkel stuk witte steen, dat 3 m lang is. . De steen is geplaatst onder een houten netvormig raam dat uitkijkt op de steeg. Er wordt gezegd dat het een stuk Somnath-steen is. Over de Somnath-steen heeft Jaberi Ansari in de geschiedenis van Isfahan en Rey het volgende geschreven:

"Mahmud van Ghazni bracht een steen mee als souvenir uit Somnath in India. Er wordt gezegd dat het een onderdeel was van het belangrijkste idool in dat land. Deze steen werd overgebracht naar Isfahan en een eeuw later werd het in tweeën gesneden en van de ene helft in de Vazir Tahmasb-school een stenen trog gemaakt en de andere helft werd over de grond gesleept (om de vernedering van het afgodsbeeld te demonstreren) en vervolgens werd het naar emamzadeh Ahmad gebracht."

Emamzadeh Ahmad werd gebouwd in het Seljukid-tijdperk, maar de huidige structuur behoort tot het Safavid-tijdperk. Het plafond van het mausoleum is bedekt met werken van Muqarnas. Rondom het graf staat een gedicht in gouden Nastaliq-schrift, waarin Zellossoltan melding maakt van reparaties en vernieuwingen van deze structuur door hem.

In tegenstelling tot weinig versieringen van het graf van de imamzadeh, is het graf van de dochter van Amir Kabir en Naser al -De zus en vrouw van Din Shah Qajar zijn volledig versierd met stucwerk, schilderwerk en spiegeldecoratie.