Erdapfel (အသံထွက် [ˈeːɐ̯tˌʔapfl̩] (နားဆင်ရန် span>); German for 'earth apple') သည် 1490-1492 မှ Martin Behaim မှထုတ်လုပ်သော ကုန်းနေကမ္ဘာတစ်ခုဖြစ်သည်။ Erdapfel သည် သက်တမ်းအရင့်ဆုံး ကုန်းနေကမ္ဘာကြီးဖြစ်သည်။ ၎င်းကို သစ်သားဖြင့် အားဖြည့်ကာ Georg Glockendon မှ ခြူးခြယ်ထားသော မြေပုံဖြင့် မွမ်းမံထားသော ပိတ်စဘောလုံးကို နှစ်ခြမ်းဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည်။ ကိုလံဘတ်စ်သည် မတ်လ 1493 ထက်စော၍ စပိန်နိုင်ငံသို့ ပြန်သွားသောကြောင့် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ ကွက်လပ်အလွှာတစ်ခုပေါ်တွင် ကပ်ထားသည့် မြေပုံကို စာရွက်ပေါ်တွင် ရေးဆွဲထားသည်။ ကမ္ဘာလုံးသည် ကျယ်ဝန်းသော Eurasian တိုက်ကြီးကို ပြသထားသည်။ ဥရောပနဲ့ အာရှကြားက လွတ်နေတဲ့ သမုဒ္ဒရာ။ ဒဏ္ဍာရီလာ Saint Brendan's ကျွန်းပါဝင်သည်။ Cipangu (ဂျပန်) သည် ကြီးမားပြီး ၎င်း၏ အနေအထားမှန်၏ တောင်ဘက်တွင် ကောင်းမွန်သည်။ Martellus ၏မြေပုံသည် Golden Chersonese (မလေးရှား) အရှေ့ဘက်တွင် အလွန်ကြီးမားသော ဖန်သားပြင်ကျွန်းဆွယ်ကို ဖော်ဆောင်ရာတွင် နောက်လိုက်ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာကြီးကို "ပန်းသီး" လို့ ခေါ်တဲ့ အယူအဆဟာ Imperial Regalia (Reichskleinodien) နဲ့အတူ Nuremberg မှာ ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ Reichsapfel ("Imperial Apple", Globus cruciger) နဲ့လည်း သက်ဆိုင်နိုင်ပါတယ်။ ဤအမည်သည် "အာလူး" ဖြစ်သည့် ဂျာမနီတောင်ပိုင်းနှင့် ဩစတြီးယားရှိ Erdapfel ၏ ခေတ်သစ်အဓိပ္ပာယ်နှင့် မသက်ဆိုင်ပါ—အာလူးများကို အမေရိကမှ ဥရောပသို့ ယူဆောင်လာခြင်းမရှိသေးပါ။

၎င်း၏ဖန်တီးမှုမှ 16 ရာစုအစောပိုင်းအထိ Nuremberg မြို့တော်ခန်းမရှိဧည့်ခန်းတွင်တည်ရှိသည်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ Behaim မိသားစုက ချုပ်နှောင်ခဲ့ပါတယ်။ 1907 ခုနှစ်တွင် Nuremberg ရှိ Germanic ပြတိုက်သို့ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည်။ 1992 ခုနှစ်တွင် Behaim Digital Globe Project မှ မြင့်မားသော resolution ဖြင့် လေ့လာရန် Vienna University of Technology သို့ အချိန်အတန်ကြာ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည်။ 2011 ခုနှစ်တွင် ဂျာမန်အမျိုးသားပြတိုက်မှ ဒုတိယအကြိမ် ဒစ်ဂျစ်တယ်အသွင်ကူးပြောင်းမှုကို စတင်ခဲ့သည်။

ကမ္ဘာလုံးများသည် The Globe of Crates ကဲ့သို့သော ရှေးယခင်ကမှ ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟု လူသိများသည်။ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာများအဖြစ်ပင် မည်သူမျှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်းမရှိပေ။ ကောင်းကင်ကမ္ဘာတစ်ခုဖြစ်သည့် Farnese Atlas သည် အေဒီ ဒုတိယရာစုမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။