Евротунел или Каналски тунел (француски: Le tunnel sous la Manche) — тунел под протокот Ламанш долг 50.5 километри подводен железнички тунел кои ги поврзува Фолкстоун, Кент во Англија со Кокел, близу Кале во северна Франција под Ламанш на протокот (теснецот) во Кале. Неговата најниска точка е 75 метри длабочина. Каналскиот тунел го има најдолгиот подводен дел од секој тунел во светот иако Сеикан тунелот во Јапонија е севкупно поголем, на 53.85 km и подлабок на 240 m.

Тунелот има многу брзи Eurostar патувачки возови, Eurotunnel roll-on/roll-off возен транспорт - најдолгиот на светот - и меѓународни железнички товарни возови. Во 1996 Американското друштво на цивилни инженери го препозна тунелот како едно од Седумте светски чуда на модерниот свет.

Идејата за поминувачки тунел датира уште од 1802. Како и да е, евентуалниот успешен проект, организиран од Eurotunnel, започна со градење во 1988 и се отвори во 1994. Проектот направи повеќе од 80% над предвидениот буџет. Од таа конструкција, тунелот се соочи со неколку проблеми. Огнови ја попречија операцијата на тунелот. Илегални имигранти и барачи на засолништа го искористиле тунелот да влезат во Британија (по можност, дури и успешно влегле и пешки без никакво возилно), предизвикувајќи мали дипломатски спорови околу Сенџер кампот за бегалци, кој беше затворен во 2002.