Gelato ( Џелато )
Џелато (италијански: gelato) — италијански збор за сладолед кој потекнува од латинскиот збор „gelātus“, што значи замрзнато. Џелато се прави со млеко, слатка павлака, различни видови на шеќери и ароми како што се свежото овошје и оревово пире.
Во англискиот јазик, џелато е дефиниран како мек сладолед кој содржи многу малку или скоро не содржи воздух. Повеќе значајноста на зборот во Соединетите држави произлегува од фактот дека нема поставено посебен израз за џелато од страна на Министерсвото за земјоделство во Соединетите држави, како што е изразот за сладолед.
Додека поимот сладолед е дефиниран од стана на Сојузниот закон според неговите состојки, кои вклучуваат масно млеко од 10%( или маст од путер) или повеќе, џелато во САД опфаќа голем број на производи вклучувајќи ги и замрзнатите десерти кои се јадат како сладолед, производи кои се идентични на сладолед со исклучок на мрсните состојки, како и врвните сладоледи кои содржат многу мрснотија, дури повеќе од минимумот поставен во Италија. Зависно од рецептот и од личноста која го прави, млечниот џелато содржи од 16-24% шеќер. Поголемиот дел од сладолед во САД содржи од 12-16% шеќер. Количината на шеќер во домашно направениот џелато, исто како во традиционален сладолед, е балансиран со количината на вода која дејствува како антифриз за да се спречи замрзнување на течноста. Видовите на шеќер кои се користат се сахароза, глукоза и сирупен шеќер кој ја контролира блажината.
Вообичаено, џелатото-како и на секој друг вид на сладолед, потребна му е основна база. Жолчките од јајцата се употребуваат во жолто-заснованите вкусови, вклучувајќи го и zabaione и creme caramel, како и безмасното млеко се додава понекогаш за да ја стабилизира базата. Скроб и желе, особено пченичен скроб, се употребуваат понекогаш за да се истенчи и стабилизира мешавината.
По закон, џелато во Италија мора да содржи барем најмалку 3,5% маст од путер, без запазување на границата поставена.
Read moreЏелато (италијански: gelato) — италијански збор за сладолед кој потекнува од латинскиот збор „gelātus“, што значи замрзнато. Џелато се прави со млеко, слатка павлака, различни видови на шеќери и ароми како што се свежото овошје и оревово пире.
Во англискиот јазик, џелато е дефиниран како мек сладолед кој содржи многу малку или скоро не содржи воздух. Повеќе значајноста на зборот во Соединетите држави произлегува од фактот дека нема поставено посебен израз за џелато од страна на Министерсвото за земјоделство во Соединетите држави, како што е изразот за сладолед.
Додека поимот сладолед е дефиниран од стана на Сојузниот закон според неговите состојки, кои вклучуваат масно млеко од 10%( или маст од путер) или повеќе, џелато во САД опфаќа голем број на производи вклучувајќи ги и замрзнатите десерти кои се јадат како сладолед, производи кои се идентични на сладолед со исклучок на мрсните состојки, како и врвните сладоледи кои содржат многу мрснотија, дури повеќе од минимумот поставен во Италија. Зависно од рецептот и од личноста која го прави, млечниот џелато содржи од 16-24% шеќер. Поголемиот дел од сладолед во САД содржи од 12-16% шеќер. Количината на шеќер во домашно направениот џелато, исто како во традиционален сладолед, е балансиран со количината на вода која дејствува како антифриз за да се спречи замрзнување на течноста. Видовите на шеќер кои се користат се сахароза, глукоза и сирупен шеќер кој ја контролира блажината.
Вообичаено, џелатото-како и на секој друг вид на сладолед, потребна му е основна база. Жолчките од јајцата се употребуваат во жолто-заснованите вкусови, вклучувајќи го и zabaione и creme caramel, како и безмасното млеко се додава понекогаш за да ја стабилизира базата. Скроб и желе, особено пченичен скроб, се употребуваат понекогаш за да се истенчи и стабилизира мешавината.
По закон, џелато во Италија мора да содржи барем најмалку 3,5% маст од путер, без запазување на границата поставена.
