Սվեաբորգ

Պատմություն Շվեդիայի Թագավորության կազմում

Գայլային ժայռակղզիների ամրացման մասին որոշումը շվեդական կառավարությունն ընդունել է ռուս-շվեդական պատերազմի (1741-1743) ավարտից հետո Աբոյի համաձայնագրով (1743)։

1746 թվականին ամրոցաշինական աշխատանքների ղեկավարությունը վստահվել է 36-ամյա մայոր Ավգուստին Էրենսվերդին, որը համագործակցել է ճարտարապետ Տունբերգի հետ[1][2]։

Բացի այդ՝ 1756 թվականին Էրենսվերդի նախաձեռնությամբ վերակազմավորվել է շվեդական գալերային նավատորմը, որը բանակային անվանում է ստացել։ Նրա գլխավոր բազան դարձել է նորակառույց Սվեաբորգը։ Նույն թվականին Էրենսվերդը ստացել է գեներալ-մայորի կոչում։

1748-1758 թվականներին ձևավորվել է ներկայիս Կուստաանմիեկան։ Բոլոր աշխատանքներն ավարտին են հասցվել 1770 թվականին. դրանց ընդհանուր արժեքը կազմել է 25 միլիոն տիքսդալեր։

1808 թվականին՝ ռուս-շվեդական պատերազմի ժամանակ, ամրոցը պաշարվել է ռուսների կողմից և ոչ երկարատև պաշարման արդյունքում ապրիլի 26-ին հանձնվել։ Հաղթողներին բաժին է հասել 7.5 հազար գերի և 110 ռազմանավ։ Սվեաբորգի պարետ է նշանակել ռուս գեներալ Միխայիլ Բուլատովը։

↑ ВОЕННАЯ ЛИТЕРАТУРА // Военная история ]- Сб. История русской армии ↑ Sipilä, Petri, et al.: Suomenlinnan telakka ennen ja nyt. Museovirasto, 2007. ISBN 978-951-616-174-0.