A Fortaleza Golubac (en serbio: Голубачки град ou Golubački grad , húngaro: Galambóc vára , búlgaro: Гълъбец , romanés: Cetatea Golubăț , turco: Güvercinlik Kalesi ) foi unha cidade medieval fortificada no lado sur do río Danubio, a 4 km (2,5 mi ) augas abaixo da moderna cidade de Golubac, Serbia. Segundo descubrimentos recentes, a fortaleza, construída durante o século XIV polo estado serbio medieval, divídese en tres compostos construídos por etapas. Ten dez torres, a maioría das cales comezaron a ser cadradas, e varias das cales recibiron reforzos de moitos lados coa chegada das armas de fogo. As torres non estaban conectadas para facilitar a defensa. No interior da fortaleza atopáronse frescos medievais serbios.

A fortaleza de Golubac tivo unha historia tumultuosa. Antes da súa construción foi o lugar dun asentamento romano. Durante a Idade Media converteuse en obxecto de moitas batallas, especialmente entre o Imperio otomán e o Reino de Hungría. Cambiou de mans repetidamente, pasando entre turcos, búlgaros, húngaros, serbios e austríacos, ata 1867, cando foi entregado ao serbio Knez, Mihailo Obrenović III. Agora, é unha atracción turística popular na rexión e un punto turístico nas excursións en barco do Danubio.

A fortaleza ten a distinción de repeler con éxito máis de 120 ataques conquistadores durante a historia.