A antiga cidade de Corfú, coñecida como Korkyra, participou na Batalla de Síbota, que foi un catalizador para a Guerra do Peloponeso e, segundo Tucídides, a maior batalla naval entre estados gregos ata entón. Tucídides tamén relata que Korkyra foi unha das tres grandes potencias navais do século V a.C., xunto con Atenas e Corinto.[1] Os castelos medievais que marcan posicións estratéxicas en toda a cidade son un legado das loitas na Idade Media contra as invasións de piratas e otománs. A cidade pasou a ser coñecida desde a Idade Media como "Kastropolis" (Cidade dos castelos) por mor dos seus dous castelos[2].

De 1386 a 1797, Corfú foi gobernada pola nobreza veneciana, gran parte da cidade reflicte esta época en que a illa pertencía á República de Venecia, con edificios de varios pisos en rúas estreitas. A Cidade Vella de Corfú ten unha clara influencia veneciana.[3] A cidade foi sometida a catro notables asedios en 1537, 1571, 1573 e 1716, no que a forza das defensas da cidade impuxose unha e outra vez, debido principalmente á eficacia das poderosas fortificacións venecianas. Will Durant asegurou que Corfú debía á República de Venecia o feito de que era a única parte de Grecia nunca conquistada polos otománs.[4]

En 2007, a cidade vella de Corfú inscribíuse na UNESCO como Patrimonio da Humanidade.[5][6][7] A unidade municipal da cidade de Corfú ten unha área de terra de 41.905 km²[8] e unha poboación total de 39.674 habitantes. Ademais da cidade de Corfú / Kérkyra, as súas maiores cidades son Kanáli (poboación 4.086), Potamós (3.840), Kontokáli (1.660), Alepoú (3.149) e Gouviá (838).