Η Βασιλική Βασιλική του Αγίου Φραγκίσκου του Μεγάλου (ισπανικά: Real Basílica de San Francisco el Grande) είναι μια ρωμαιοκαθολική εκκλησία στο κέντρο της Μαδρίτης, Ισπανία, που βρίσκεται στη γειτονιά του Palacio.

Η κύρια πρόσοψη βλέπει στην πλατεία του Σαν Φρανσίσκο, στη διασταύρωση του Bailén, της Gran Via de San Francisco και της Carrera de San Francisco. Αποτελεί μέρος της μονής του Ιησού και της Μαρίας του τάγματος των Φραγκισκανών. Το μοναστήρι ιδρύθηκε τον 13ο αιώνα στη θέση ενός παρεκκλησίου.

Το κτίριο ανεγέρθηκε στο οικόπεδο που καταλάμβανε προηγουμένως ένα πρωτόγονο μοναστήρι των Φραγκισκανών (σύμφωνα με την παράδοση που ιδρύθηκε από τον ίδιο Φραγκίσκο της Ασίζης το 1217), που κατεδαφίστηκε με την ευκαιρία κατόπιν εντολής του Καρόλου Γ', ο οποίος προσπάθησε να χτίστε ένα νέο μοναστήρι από την αρχή. Σχεδιάστηκε σε νεοκλασικό στυλ στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα, βασισμένο σε σχέδιο του Francisco Cabezas, που αναπτύχθηκε από τον Antonio Pló, και ολοκληρώθηκε από τον Francesco Sabatini. Η εκκλησία περιέχει πίνακες ζωγραφικής των Zurbarán και Francisco Goya. Οι τοίχοι του ναού αγιογραφήθηκαν τον 19ο αιώνα. Ο ναός κάποτε λειτούργησε ως το Εθνικό πάνθεον και περιείχε τα λείψανα διάσημων καλλιτεχνών και πολιτικών. Σήμερα είναι ένα σημαντικό τουριστικό σημείο.

Ο θόλος έχει διάμετρο 33 μέτρα (108 ft) και ύψος 58 μέτρα (190 ft). Το σχήμα του μοιάζει πολύ με τον τρούλο του Πάνθεον, έχοντας πιο κυκλικό σχήμα από τους τυπικούς θόλους που κατασκευάστηκαν τον 18ο αιώνα. Σύμφωνα με πληροφορίες, είναι ο τέταρτος μεγαλύτερος τρούλος στην Ευρώπη μετά το Πάνθεον, τη Βασιλική του Αγίου Πέτρου και τον καθεδρικό ναό της Φλωρεντίας.

Ο ναός ανυψώθηκε στο καθεστώς της μικρής βασιλικής μέσω διατάγματος που εκδόθηκε από τον Ιωάννη XXIII στις 2 Φεβρουαρίου 1963 , η αποστολική επιστολή Gloria matriti.

Το 1980, το κτίριο χαρακτηρίστηκε ως εθνικό ιστορικό-καλλιτεχνικό μνημείο (ένα καθεστώς κληρονομιάς που προϋπήρχε του bien de interés πολιτιστικό) από το Υπουργείο Πολιτισμού.